Een vrouw van veertig miljard

Ze heeft 41 miljard euro onder haar hoede. En die belegt en beheert Edith Siermann (39) in obligaties. Dat doet ze bij Robeco, onderdeel van de Rabobank-groep en een van de grootste vermogensbeheerders en beleggers van Europa. Siermann is daar inmiddels de `hoogste vrouw met alleen haar groepsdirecteur boven zich', zegt zij zelf. Sinds twee weken mag zij zich Chief Investment Officer (CIO) noemen. ,,Vroeger moest ik er voor vechten om te mogen doen wat ik wilde. Nu moet ik doen wat ik wil'', zegt zij over haar nieuwe functie.

Als net afgestudeerd econome kwam Siermann eind jaren tachtig als stagiaire terecht bij het economisch bureau van de NMB. Al snel realiseerde ze zich dat lange verhalen schrijven niets voor haar was. Het moest concreter en sneller. Ze koos voor de beleggingswereld. In 1989 werd Siermann bij Robeco aangenomen door Bas Vliegenthart, die tot zijn prepensioen een paar maanden geleden altijd haar baas is gebleven. ,,Ze moest het beleggingsvak nog wel helemaal leren'', herinnert Vliegenthart zich. 24 jaar oud kreeg Siermann de portefeuille Deense staatsobligaties. Goed voor zo'n 100 miljoen gulden. Training on the job, ,,want een klasje `beleggen in Deense obligaties' bestond niet'', vertelt zij.

Of je nu 100 miljoen gulden of 40 miljard euro belegt, maakt op zich niet zo veel uit, relativeert Vliegenthart de ontwikkeling van Siermann bij Robeco. ,,Ze staat voor dezelfde beslissingen.'' De nieuwe CIO vindt inderdaad dat ,,je aan al die getallen snel gewend raakt''. Het zijn dan ook niet de cijfers die ervoor gezorgd hebben dat Siermann al vijftien jaar met obligaties bezig is en nooit heeft overwogen iets anders te gaan doen. ,,Obligaties zijn veel dynamischer dan aandelen, ook al is de aandelenportefeuille van Robeco groter dan mijn obligatieportefeuille.''

Ferdie van de Walle, bevriend oud-collega en nu als macro-econoom werkzaam voor het Internationaal Monetair Fonds, begrijpt Siermann wel. ,,Aandelen zijn eigenlijk saaier.'' Edith is niet alleen maar bezig met beleggingstechnieken of bedrijfsprofielen, weet hij. Siermann volgt van dag tot dag de macro-economische, maar ook de sociale en politieke ontwikkelingen binnen de landen waar `haar' miljarden worden belegd. Wat gaan de wisselkoersen doen, hoe ontwikkelt de inflatie zich? ,,Allemaal zaken die een scherp analytisch vermogen eisen. Edith heeft dat en ze durft beslissingen te nemen'', oordelen Vliegenthart en Van de Walle eensgezind. ,,Maar dat zijn ook wel vereisten als je 40 miljard euro onder je hebt'', vinden beiden.

Siermann komt uit een gezin met drie oudere zussen, die ook allemaal bètapakketten kozen op de middelbare school. ,,Misschien zijn we daarom wel niet meisjesachtig opgevoed'', vermoedt ze. Haar vader was directeur van een scheepslierenfabriek in Nieuwerkerk aan den IJssel, haar moeder deed het huishouden. Siermann en haar man hebben beide een fulltime baan en twee dochters van acht en zes jaar. Bas Vliegenthart noemt het feit dat ze het thuis zo goed geregeld heeft een indicatie voor haar doelgerichtheid. ,,Het is een flinke tante.''

Haar werk neemt een belangrijke plaats in in Siermanns leven. Regelmatig neemt ze werk mee naar huis. Mensen in haar directe omgeving zeggen allemaal hetzelfde: ,,Edith gaat voor haar werk.'' Een van hen is Marianne van der Esch, die Siermann al kent sinds de eerste klas van het gymnasium in Gorinchem en haar nog elke week ziet. Een keer per week gaan ze samen zwemmen. ,,Ze was op school al consciëntieus'', vertelt Van der Esch, ,,maar zeker niet het braafste meisje van de klas. We spijbelden en als we een les niet interessant vonden lieten we demonstratief onze tassen op de bank staan.'' Siermann heeft niet veel tijd voor sociale contacten, vertelt ze zelf. ,,Maar dat hebben veel van onze vrienden niet.''

Siermann voelt zich thuis in haar leidinggevende rol. Ze denkt dat het prettiger is vóór haar te werken dan mét haar te werken. ,,Vroeger moest ik meer dingen afstemmen met collega's, maar eigenlijk deed ik dat liever niet. De lol vind ik juist om dingen te bedenken en dan ook zelf uit te voeren.'' Vliegenthart ziet dat als haar kracht. Hij vertelt dat Robeco tot medio jaren negentig alleen in staatsobligaties belegde en niet in bedrijfsobligaties. Dat dat in 1995 veranderde, komt voor een groot deel door Siermann, zegt haar vroegere baas. Met de eenwording van de Europese kapitaalmarkt en de daling van de rente werd het voor bedrijven interessanter om obligaties uit te geven. ,,Ze heeft dat heel goed gedaan'', zegt Vliegenthart. ,,Kijk maar hoe haar fondsen in de afgelopen jaren tot de top in Europa zijn gaan behoren.'' Toch lopen de headhunters de deur niet bij haar plat, volgens Siermann. Vliegenthart betwijfelt dat. En of ze ooit bij Robeco zal weggaan ook.