Stemgedrag

`Is Johan Museeuw voor u nog altijd dezelfde wielerheld, ook na zijn sanctie door de wielerbond?' Deze vraag konden lezers met `ja' of `nee' beantwoorden op de internetsite van de Vlaamse progressieve krant De Morgen.

Voor wie het niet gevolgd heeft: de disciplinaire commissie van de Belgische wielerbond achtte `dopinggebruik met voorbedachten rade' bewezen en schorste Museeuw (en een paar mindere goden) voor vier jaar, waarvan twee voorwaardelijk. Een en ander vloeit voort uit het dossier-Landuyt, veearts te Hulste.

Op míjn internetsite kunt u reageren op deze stelling: een dierenarts die het verschil niet ziet tussen een paard en een wielrenner is rijp voor het slachthuis.

Ik heb niet gestemd in De Morgen. Ik heb toegekeken. Zaterdagmiddag, 17.47 uur vond 50,23% van de 653 respondenten Museeuw nog altijd even groots als voorheen, maar 49,77% meende dat de held van zijn sokkel was getuimeld. Zondagochtend, 09.23 uur: 955 respondenten waarvan 50,45% supporter bleef en 49,55% niet meer in Museeuw geloofde. Zondagmiddag, 15.05 uur: een stand van precies fifty-fifty, bij 1.212 hits.

Pakweg 16.00 uur schoof de half gevallen held aan als co-commentator in het hokje van de VRT. Om deskundige diepte te geven aan de wielerklassieker Parijs-Tours? Of omdat zijn advocaten inzagen dat een halve held een helft te weinig is? Helaas vergat ik 's avonds de tussenstand te bekijken (mantelzorg), maar op maandagochtend, 10.37 uur bleek Johan Museeuw weer aan de winnende hand: 50,32% tegen 49,68%, met 1.413 deelnemers.

Ik ben een liefhebber van peilingen, vooral omdat peilingen meer vragen oproepen dan ze beantwoorden.

Scepsis en paranoia gaan hand in hand in dit leven. Als het om de dopingmythe gaat bereiken ze schitterende hoogtepunten. Rechter Ingrid Martens voorziet ons in De Morgen van nieuw voedsel: een disciplinaire commissie hoeft niet over harde bewijzen te beschikken voor een schorsing, want daarin ligt nu juist het grote verschil tussen het tuchtrecht en het strafrecht. Ondanks dat deze Ingrid verklaarde `wees gerust, in dit dossier zitten voldoende elementen die wijzen op dopinggebruik', voorzie ik een uitputtende optocht door de poesta van het West-Vlaamse parket.

Maar ik raak steeds nieuwsgieriger naar de gezichten achter de internetrespondenten. Zijn het Museeuw-adepten die geagiteerd hun held verdedigen versus oprecht teleurgestelde supporters, die door de tuchtrechtspraak omver zijn geblazen? Was drank van invloed op het stemgedrag?

Wie weet is wel er sprake van slechts twee deelnemers; één verstokte Johan Museeuw-adept versus één fan van een onbekende concurrent die als het ware tegen elkaar opbieden. In dat geval hoeft de laatste niet meteen een Vlaming te zijn. Een Waal? Zou kunnen. Een buitenlander? Ook. Of zijn het twee wielrenners? Museeuw zelf versus een concurrent, die twintig jaar geleden op de eindstreep van de klassieker Schieversgat-Schoten ongenadig door hem geflikt is?

Je raakt het spoor bijster.

Intrigerend blijft de codetaal uit de afgetapte telefoontjes tussen de veearts en clientèle. Renner: `Hoeveel wespen moet ik nog bijsteken?' Landuyt: `Vierduizend bijdraaien als de wasmachine op 48 staat.'

In mijn dorpsweekblad Peel en Maas staat deze advertentie: `HOUTWORM, BOKTOR en ander ongedierte; Vink bellen!'

Een geheime boodschap voor de topscorer van FC Venray?