Moslimstudent kiest niet onder groepsdruk

August Hans den Boef schrijft op 7oktober in deze krant over religieuze uitingen. Dat deze uitingen het isolement van moslims teweegbrengen en dat niet-moslims daarmee worden uitgesloten, is uiteraard een ongewenst fenomeen. Een geïsoleerde positie nodigt namelijk uit tot het zich aanmeten van een slachtofferrol, in dit geval dus van discriminatie.

Natuurlijk wil Den Boef dat zo snel mogelijk uit `zijn' Hogeschool van Amsterdam bannen. Helaas doet hij dat weer door bepaalde rituelen of gewoonten te veroordelen en gaat hij er tegelijkertijd van uit dat de moslims bevrijd moeten worden van groepsdruk. Hij laat voorts zijn onwetendheid blijken door te stellen dat die groepsdruk ook aan de ouders toe te schrijven zou zijn. De ouders zijn veelal mensen die veel minder bewust met hun islamitische identiteit omgingen. Juist hun kinderen over wie Den Boef immers praat gaan bewust met hun identiteit om. Dat hebben zij immers zo geleerd op de Nederlandse scholen.

Den Boef onderschat de studenten en hij kan het blijkbaar niet accepteren dat strikte naleving van de islamitische wetten een bewuste keuze kan zijn. Publicisten uitnodigen op de Hogeschool die afvallig of liberaal zijn om die moslimstudenten te laten kennismaken met andere ideeën, zal dan ook niet veel meer uithalen dan een houding van `het zij zo'. Het is in elk geval een illusie te denken dat die studenten daarmee iets nieuws te horen krijgen; zij zijn veelal politiek en maatschappelijk bewust en zullen reeds lang op de hoogte zijn van die andere denkbeelden. Het is duidelijk dat Den Boef de assimilatie propageert zoals dat volgens hem bij de christenen en de joden is gebeurd. In Nederland leven nog steeds orthodoxe joden en christenen die ook hun eigen levenswijze erop nahouden, maar die zo gesegregeerd zijn dat zij niet meer gezien worden. Zo zijn er ook moslims die juist assimileren. Met de groepsdruk valt het dus reuze mee en de keuze voor het naleven van islamitische wetten gebeurt niet ondanks de vrije samenleving, maar gelukkig nog dankzij de vrije samenleving.