Jacques Le Goff

Heinekenprijswinnaar Jacques le Goff is onmiskenbaar een der belangrijkste middeleeuws-historici van deze tijd. Afgelopen zaterdag is dat door de Nijmeegse mediëvist Peter Raedts nog eens in W&O beklemtoond. Het lijkt mij daarnaast interessant de aandacht te vestigen op een belangrijk hedendaags aspect van Le Goffs cultuurdragerschap. Als mediëvist en pleitbezorger van de laïcale staat (lekenstaat) betoont hij zich een strijdbaar tegenstander van de Turkse toetreding tot de Europese unie. Zijn argumentatie berust enerzijds op zijn kennis van het Europees verleden en dientengevolge van de implicaties van het begrip Europa als geografisch en ideëel vraagstuk. In wezen dient `Europa zich op grond daarvan tot Latijns-christelijk Europa te beperken'. Anderzijds beklemtoont hij het onvoldoende democratische karakter van de huidige Turkse samenleving, dat volstrekt niet strookt met de uitgangspunten van de Europese Unie. Uitdrukkelijk distantieert hij zich van het hanteren van de islam als factor, wat gezien zijn staatsopvatting logisch is. In elk geval rekent hij Turkije en de Turken niet tot deelhebbers aan de Europese cultuur: de Turken hebben daarin slechts de rol van bezetters dan wel tegenstanders vervuld.