Het blijft dringen tot op het kerkhof voor babyboomers 1

Het stoort me bijzonder om door hoogleraar economie Lans Bovenberg (NRC Handelsblad, 2 oktober) bij een groep gerekend te worden waarvoor geen van de leden gekozen heeft: de babyboomers. Bovenberg praat over deze door hemzelf gedefinieerde groep in uiterst vijandige termen, alsof het om een bewuste samenzwering van egocentrische types gaat heel andere mensen dan degenen die ervoor of erna geboren zijn (`samen een front vormen tegen de babyboomgeneratie', `de babyboomers gijzelen de polder'). In mijn ogen een griezelige en foute manier van denken. Geboren in 1949, weet ik niet beter dan dat ik altijd heel veel leeftijdgenoten heb gehad: lagere-schoolklassen van tegen de vijftig leerlingen, heel lang wachten op een huurwoning, veel mededingers naar opdrachten of een baan, VUT- , obu- of pensioenregelingen die geheel of gedeeltelijk verdampen op het moment dat ze binnen bereik lijken te komen. Het blijft ongetwijfeld dringen tot op het kerkhof.

Onlangs liet Bovenberg weten dat hijzelf van plan is op zijn 55-ste te stoppen met de economie, om dan predikant te worden. Mijn zegen heeft hij. Maar realiseert hij zich dat dit plan tot verdere zelfverwezenlijking in zijn eigen herfst dezelfde gevoelswaarde heeft als dat van een metselaar die vanaf zijn 55-ste beeldhouwer wil worden? Alleen zal die metselaar daar heel wat moeilijker de kans toe krijgen `babyboomer' of niet.