Broodje baas

Sophie de Klerck (38) is fulltime voorlichter bij een internationaal bedrijf, moeder van Max (7) en Tom (3), woont samen met Mark (40) en vertelt over haar drukke leven.

,,Sure Mark, ik ben vanavond echt op tijd thuis, zodat jij op tijd weg kan. Heb ik je toch gezegd. Oh, je checkte even voor de zekerheid? Ik heb je de laatste tijd niet teleurgesteld, wel?! En onze IT-man heeft mijn laptop nog een beurt gegeven, want ik moet vanavond wel aan mijn presentatie werken voor mijn reis volgende week naar de US.''

,,Wat, ga je nou weer weg, Sophie? Waarom heb je dat niet verteld?''

,,Had ik je wel verteld, schat. Kan je het alsjeblieft in de agenda zetten? Is een korte trip overigens, in and out of Chicago. Helaas mis ik wel onze afspraak met de mediator, maar jij kunt toch alleen gaan? Okay dan, zie je straks.''

Ik hang op, en kijk recht in de ogen van mijn baas. ,,Gosh, Sophie, I do not envy you at all right now. Ik geniet zo van het project dat ik aan het trekken ben. Lekker gefocussed, veel thuis, super. Maar hoe gaat het met jou? Trek je het een beetje? Ik bedoel, niet de gemakkelijkste club mensen om aan te sturen.''

,,Nou, so far, so good. Ik geniet hoor. Wat ik wel lastig vind, is dat het soms lijkt dat je overdag aan het managen bent om 's avonds nog allerlei ander werk te doen. Enne, ik werk nog steeds om te leven, leef niet om te werken.''

,,Kom Sophie, effe nu richten op combinatie werk/gezin, je vriendinnen en de film en het theater wachten wel een tijdje.''

,,I know, laten wij over paar inhoudelijke zaken praten, als je tijd hebt. Zullen we samen een broodje eten, ik heb nog niet geluncht.''

,,Dat wilde ik net voorstellen, Sophie, let's go.''

Curieuze man, waarom zegt-ie dat dan niet meteen? Alleen dat `broodje eten', ik word niet goed van de Nederlandse broodjes. Ik wil elke dag salades in het buitenland. ,,Zullen we buiten de deur gaan? Kunnen we even met z'n tweeën door de zaken heen lopen. Je weet hoe het gaat in de kantine, spreekt iedereen je weer aan. Vooral omdat jij dat high profile project voor de raad van bestuur runt, wil iedereen met je praten.''

Even later zitten we aan de verse jus en geitenkaassalade. Net wanneer mijn baas iets wil melden over de nieuwe koers van de onderneming, gaat mijn gsm. ,,Sorry, even nemen.'' ,,Tuurlijk, zo heb ik je getraind, Sophie.''

Secretaresse CEO aan de lijn, of ik even langs kan komen. ,,Ja zo Agnes, ben even aan het lunchen. Waar gaat het over? Okay, ik kom na de lunch even langs.'' ,,En?'' vraagt mijn baas. ,,Oh, we zijn bezig met een speech voor de CEO. Hij moet naar een internationale conferentie in Rome, op uitnodiging van de Europese Commissie en wij moeten zijn speech schrijven. Goede mogelijkheid om onze strategie neer te zetten.''

Mijn mobiel bliept weer. Dit keer is het mijn Fransman. ,,Can I call you back please, I am in the middle of my lunch. Sure, I know you'll be here tomorrow, looking forward. Call you later.'' Wat heb ik zin om hem te zien, te lang geleden. Heb heerlijk restaurant geboekt, can't wait.

Mijn baas lacht. ,,Oh, Sophie, wat een levens leiden wij toch. Straks heb je ook een Blackberry en ben je niet alleen mobiel bereikbaar, maar kan je ook overal je e-mail lezen.''

Terug op de afdeling bedenk ik dat ik mijn baas nog iets had willen vragen over de ontslagprocedure van mijn vreselijke assistente die loopt. Next time.