Het nieuws van zaterdag 9 oktober 2004

Kruistocht van een reuzin

De Amerikaanse televisiekookprogramma's van Julia Child (1912-2004) heb ik nooit gezien. Ik ken haar slechts als auteur van een aantal kookboeken, waaronder Mastering the Art of French cooking. Nu ik een aantal necrologieën heb gelezen, spijt mij die onbekendheid. Child, 1 meter 88 lang, gebruikte in haar programma's haar grote handen om een gebraden speenvarken uit elkaar te rukken en om op haar eigen lichaam aan te wijzen waar bij een kalf een zwezerik en bij een lam een bout zit. De televisiekijkers zagen haar fouten maken waarvan ze konden leren. Child liet nogal eens iets op de grond vallen. Haar commentaar: onthoud dat je alleen in de keuken bent en dat niemand het heeft gezien. Ze foeterde op recepten waarin het gebruik van soep uit een pakje of dieetkaas werd aanbevolen. In de jaren vijftig rebelleerde ze tegen vlees in blik en zelfs tegen diepvriesgroenten. In een tijd dat kookboeken volstonden met recepten waarin onverdunde soep uit een blik als een – nogal zoute – saus aan een gerecht werd toegevoegd en iedereen enthousiast was over nieuwe ontwikkelingen in de voedingsmiddelenindustrie die, vond zij, de gemakzucht bevorderden, wilde zij aantonen dat je op een eenvoudige manier een lekkere maaltijd kon klaarmaken. Julia Child verafschuwde fake food. Ze vond deze gepatenteerde substanties met onnatuurlijke, chemische smaakjes de eetlust vermoorden en ze weigerde tijdens haar kooklessen gebruik te maken van immorele zakjes, pakjes en blikken.