Sensuele jurkjes en veel show bij Viktor & Rolf

De show van Viktor & Rolf begon met een explosie en bij de jubilerende Dries Van Noten liepen de modellen over de eettafels. An Demeulemeester liet de linten wapperen.

An Demeulemeester presenteerde haar voorjaarscollectie voor 2005 in een overdekte marktplaats hartje Marais. Haar amazones liepen op stoere laarzen en sportieve gympen terwijl tientallen lintjes de soepele kleding en verschillende laagjes in bedwang hielden. Wit, zwart en oranje-rood was haar palet. De Belgische ontwerpster speelde met proporties, texturen en lengtes met als rode draad korte, getailleerde jasjes, dunne lange vesten, driekwart broeken en T-shirts met cirkels van veertjes en grofgeschetste rode harten. Strengen stof en wapperende linten om de hals tinkelden zachtjes.

Hoe lawaaierig was dan eigenlijk de show van Viktor & Rolf eerder deze week. Knal! Fffrrrrrt. Met een regen van rozenblaadjes en vrolijke muziek zette het duo een punt achter hun bonte voorjaarsmodeshow. Of was het een commercial voor hun nieuwe parfum Flowerbomb? De lancering van de zoete, bloemige geur werd in elk geval vertrouwd uitgebuit en gevierd door de heren, niet alleen in de presentatie, ook in de collectie met veel kleur, linten en strikken.

Prinses Mabel – gekleed in een smoking van Viktor & Rolf – zat op de eerste rij en keek haar ogen uit bij haar allereerste modeshow. Ze volgt het ontwerpersduo al enkele jaren, maar sinds haar trouwjurk is ze echt een fan en spreekt ze zelfs van een soort vriendschap. ,,Ze zijn echt goed! En die show was fantastisch. De rillingen liepen me over de rug.''

De presentatie begon als een dreigende onweersbui: mannequins gekleed in zwart en met zwarte motorhelmen op stapten over de catwalk en vormden langzaam onder luid gebrul van motoren en trommels een tableau vivant. Toen doofden de lichten en volgde een vuurwerk. Het tableau in zwart draaide weg en er verscheen een zelfde beeld, maar dan in alle kleuren roze en rood. Op de hoofden dansten tientallen krullen, de muziek werd hemels en de kreet `Flowerbomb' zong door de zaal.

Dit was weer een show zoals alleen Viktor & Rolf dat kunnen. Het publiek reageerde uitzinnig. Er was veel tijd besteed aan de show-stukken, de gigantische strikken en linten die de modellen als een soort bonbon verpakten. En er zaten zowaar heel sensuele, satijnen lingerie-jurkjes en rokjes met een reepje kant in de collectie. Verder waren het vooral variaties op hun bekende klassiekers: het korte, bolle jack, de asymmetrische blouses en jurken, de korte broek, de smoking, de trenchcoat. Het silhouet is en minder stijf, maar voor vernieuwing moeten we nu even niet bij Viktor & Rolf zijn.

De Belgische ontwerper Dries van Noten had ook iets te vieren – zijn 50ste modeshow – en deed dat op zijn vertrouwde, ontspannen en altijd verrassende wijze. Een show van Dries is een feest. Iedereen is welkom, er is altijd wat te zien en aan alles is gedacht. Wel moet je er wat voor doen om erbij te zijn. Dit keer moest het publiek naar een buitenwijk ten noorden van Parijs voor een diner-show.

In een gigantische loods stond een lange, met zilver en glaswerk gedekte tafel waaraan de vijfhonderd genodigden als een grote modefamilie op de gouden stoeltjes aanschoven. Het midden van de tafel was vrij en werd verlicht door kroonluchters. Daar liepen, na de eerste en tweede gang (een salade van paddestoelen gevolgd door een moot vis in zachte gegaarde groenten), op de Bolero van Ravel de mannequins als parmantige meisjes overheen.

Die meisjes gingen gekleed in wit, blauwige en groenige tinten, in wijde rokken, overhemdblouses, hemdjes en fladderjurken, wijde broeken en kimono-achtige jassen. Invloeden uit Azië en Oost-Europa waren zichtbaar in borduurwerk en prints, de typische Dries-toets sprak uit de nonchalante combinaties en de bijna sprookjesachtige sfeer. Dit was weer eens een echte van Noten-show. Eentje die past in het boek dat hij tenslotte als toetje op de borden van de gasten legde.