Het beeld

,,Experimenten horen in laboratoria thuis, en niet bij het massapubliek van de omroep'', zo meende rijkspropagandaminister Joseph Goebbels in 1936. De charmante klompvoet uit het Rijnland vormt het onderwerp van een voortreffelijk documentaire drieluik op het eerste Duitse net, dat Andrea Morgenthaler samenstelde naar aanleiding van de bezorging van Goebbels' dagboeken. Nog steeds krijgt zijn voormalige secretaresse lichtjes in haar ogen wanneer ze beschrijft hoe goed haar baas gekleed ging en wat een energie hij uitstraalde.

Nog steeds vindt de Nederlandse publieke omroep dat je de massa niet moet lastig vallen met experimenten. Alleen 's nachts worden de laboratoria beperkt opengesteld en krijgen kijkers een glimp van het leven dat de televisie liever niet wil laten zien. De veelbelovende eerste aflevering van Nachtland (RVU) toont met gevoel voor visuele poëzie omzwervingen van slecht geklede eenlingen door de kleine uurtjes van stad en land.

Drugs op televisie? Dan moet je doorgaans denken aan discussies en reportages over begrippen als coffeeshopbeleid, grenscontrole en gedoogcultuur. Hooguit valt in VARA Laat soms een grap te beluisteren die doet vermoeden dat een spreker wel eens paddo's nuttigt of weet hoe je een onbekommerde snuif neemt.

Paul de Leeuw zat eergisteren in PaPaul aan de hasjcake met een ten dode opgeschreven kankerpatiënt en voerde een dag later een hilarisch dialoogje met een vmbo-leerlinge, die nogal opgefokt de studio had betreden.

– Jij zoekt wel problemen, zeg, hoe heet je?

– Amina!

– Zuur?

– Nee, Bruins...ma.

– Toch geen familie van maffi...a?

– Jawel, dat is mijn oom.

Het onmiskenbaar apestonede meisje kreeg de opdracht de Tijgers in hun wiegjes voor te lezen, die vroegen of ze wist wat een joint kostte. De tarievenlijst van de coffeeshop kwam er meteen spontaan uit. Op zulke momenten, als hij een averechtse bijdrage levert aan de imagoverbetering van het vmbo, is PaPaul weer ouderwets subversief.

Iets minder spontaan werden drugs en drank `als thema' aangesneden in I love the Betuwe, een soort van nachtlaboratorium van BNN. De ster van dit programma is een zekere Filemon Wesselink, die zich onnozeler voordoet dan hij is. Gekleed in een uncool kostuum betreedt `de jonge verslaggever van de lokale omroep Betuwe' riskante locaties, zoals een gabberfeest in de Rotterdamse Nighttown, de oprijlaan van de villa van John de Mol of de rode loper van het Nederlands Filmfestival. Hij vraagt aan beroemdheden of ze wel eens drugs gebruiken (Medy van der Laan nooit, Boris Dittrich lang geleden, actrice Tara Elders zegt op dat moment stoned te zijn) en krijgt ruzie met een agressieve gabber. Het leukst waren de uitsmijters van de Nighttown, die op drugs en wapens moeten controleren, en op de quasi-argeloze vraag hoe ze drugs herkennen antwoorden dat ze de voorkeur geven aan wapens.

Ned.2 (BNN), I Love the Betuwe, 6 oktober, 23.22u.