Garnalenfamilie gered uit cocktail

Is er vooruitgang in de kunst? In Finding Nemo, de computeranimatiefilm van Pixar die met kerstmis uitkwam, kwam een haai voor die vegetariër wilde worden. In Shark Tale, de computeranimatiefilm van Dreamworks die nu in première gaat, komt een haai voor die vegetariër is. Lenny redt een familie garnaal uit een cocktail, en dat levert een geestige scène op, maar er is geen vooruitgang in de kunst. Pixar had het geluk de eerste te zijn met onder water gesitueerde computeranimatie, en het talent om de beste te blijven, al zijn de verdiensten van Shark Tale ook niet mis.

De vissen zijn in Shark Tale over het algemeen iets menselijker dan die in Finding Nemo. Ze gebruiken hun vinnen als benen of rokjes en dragen petjes en kettingen. Ook hun omgeving lijkt meer op die van mensen dan in Finding Nemo: het koraalrif is een stad met stoplichten, taxivissen, lichtreclames en een Times Square. Een van de leukste scènes speelt zich af op een renbaan, waar de paarden, u raadt het al, vervangen zijn door zeepaardjes, die met hun staarten toch het geluid van paardenhoeven weten te produceren. De vissen in Shark Tale lijken ook nog eens uiterlijk op de acteurs die hun stemmen vertolken, een even voordehandliggend als geweldig idee, waarbij de Afrikaanse-Amerikaanse vissen iets karikaturaler zijn neergezet dan hun witte collega's. In de Nederlandse nasynchronisatie, die goed is uitgevoerd, gaat het verband tussen stem en acteur weer verloren.

Ook het verhaal blijft dicht bij de mensen. Shark Tale is behalve een variant op het sprookje van het dappere snijdertje een spoof van maffiafilms en -series als The Godfather, Scarface en The Soprano's. Natuurlijk is de muziek uit Jaws ook van de partij, evenals een hele trits min of meer toepasselijke liedjes, zoals de oude hit `Car Wash', ditmaal gezongen door Christina Aguilera en Missy Elliot.

Kinderen zullen aan al die verwijzingen weinig boodschap hebben. Dat geeft niet, tekenfilms zijn ook voor volwassenen, maar kennelijk is het toch niet zo goed gedaan dat het de gedachte verhindert: verzin zelf wat! Finding Nemo is zowel wat verhaal als vormgeving betreft origineler, sprankelender dan Shark Tale, dat voor een deel gemaakt is door de mensen achter Shrek, maar ook dat niveau niet haalt. Het moralistische sausje over een vis die niet deugt omdat hij hogerop wil, slaat nergens op. Hoezo mag een vis niet hogerop willen? Een haai mag zich wel als een dolfijn verkleden, maar een vis moet tevreden zijn met wat hij heeft.

Shark Tale. Regie: Bibo Bergeron, Vicky Jenson, Rob Letterman. Met de stemmen van: Will Smith, Renée Zellweger, Angelina Jolie, Robert De Niro . In: 94 bioscopen. Haaiensnaaier. Regie Nederlandse nasynchronisatie: Marty de Bruijn. Met: Edwin Jonkers, Thekla Reuten, Tanja Jess, Gijs Scholten van Aschat.

In: 95 bioscopen.