Bittere humor van moeder en dochter

,,Als je naar mij kijkt, dan zie je jezelf'', werpt de dochter haar moeder voor de voeten – en dat valt te begrijpen, want de dochter heet Liza Minnelli en de moeder dus Judy Garland. Moeder komt spoken als de dochter na een afkick-kuur uit het vak wil stappen. Ze botsen, verzoenen zich, botsen opnieuw en zingen hun beroemdste songs. Life is a cabaret is, kortom, een tweepersoonsmusical van Nederlandse makelij, met het mooiste repertoire uit de showgeschiedenis.

Maar riskant is het wel, twee grootheden van dat genre naspelen en nazingen. Heddy Lester is geen Judy Garland, hoe intriest en mooi van gruizigheid ze ook The man that got away zingt. Haar timbre is anders dan de brede Broadway-extase van haar voorbeeld, en haar Engels is lang niet accentloos. Frédérique Sluyterman van Loo komt in de Liza-rol iets dichterbij het origineel. Maar ook van haar is zo'n contemplatief nummer als I'm glad I'm not young anymore overtuigender dan het excessieve Liza with a Z. En het viermanscombo van Rutger Laan klinkt nu eenmaal niet als een weelderig showorkest.

Life is a cabaret steunt op een script van Lydia Rood, waarin de emoties en de sentimenten in bedwang worden gehouden door de bittere humor van een handvol bitchy zinnetjes. Hooguit hadden de dialogen korter gekund; nu worden de wederzijdse standpunten iets te vaak herhaald en iets te weinig gevarieerd. Bovendien betwijfel ik of het dilemma – de vraag of deze Minnelli zich zal laten overhalen om weer aan het werk te gaan – wel spannend genoeg is voor dit muzikale verhaal. Uit de werkelijkheid weten we immers dat Minnelli zichzelf nog steeds niet buiten beeld heeft geplaatst.

De sterkste kant van de voorstelling schuilt in de dubbelhartigheid van die twee vrouwen, zoals ze door Lester en Sluyterman van Loo worden gespeeld. Genuanceerd, ingetogen en vol veelbetekenende gebaren – zoals het moment waarop Garland tijdens een duetje even de kin van Minnelli naar boven duwt. De speelse enscenering moet ook de verdienste zijn van regisseur Pieter Athmer. Het toneelbeeld is eenvoudig en toch ziet elke scène er weer anders uit. Ook als we allang zien aankomen dat Liza gewoon weer gaat optreden.

Voorstelling: Life is a cabaret, door American Songbook. Regie: Pieter Athmer. Gezien: 5/10 Schouwburg, Rijswijk. Tournee t/m 23/12. Inl. www.lifeisacabaret.nl