Vergeten straat

Een ambulance in de straat. Wij naar buiten. De overbuurvrouw van negentig heeft haar heup gebroken. Haar schoonzoon vertelt: ,,Die komt niet terug. Ze leeft achteruit. Zit hele dagen op haar moeder te wachten.''

Onze buurman van vierentachtig is erbij komen staan en zegt: ,,Tja, het geheugen. Als dat weg is, ben je klaar. Gelukkig heb ik nergens last van.'' Dan wendt hij zich tot ons en zegt monter: ,,Nou, leuk dat jullie geweest zijn. En tot de volgende keer maar weer!''

Overrompeld stappen we in onze auto en vertrekken. Buurman wuift ons na. Ik rijd toeterend mijn eigen straat uit.

Bijdragen van lezers zijn welkom via een formulier op www.nrc.nl/ik