Het beeld

Het hoofdthema van de satirische programma's Kopspijkers en Koefnoen volgend weekeinde valt nu al te voorspellen. Men heeft daar een zwak voor onsmakelijke actualiteit, dus zal er na de voet van Balkenende en de exploitatie van de dood van Hazes geen ontkomen zijn aan het besnijdenisdebat.

De macht van de televisie stelt één enkele man of vrouw in staat om een kwestie op de nationale agenda te plaatsen. Journaliste Xandra Schutte was door de KRO gevraagd om bij de verkiezing van De Grootste Nederlander voor Anne Frank te pleiten en ontdekte dat die nooit de Nederlandse nationaliteit had verkregen. Zondag pleitten na een kleine lobby zeven leden van de Tweede Kamer, onder wie twee fractievoorzitters, in Netwerk voor postume naturalisatie, en was de statenloosheid van Anne Frank een politieke kwestie geworden. De implicaties van een dergelijk precedent zouden zo bizar zijn dat deze zaak vermoedelijk het weekend niet eens haalt.

Hoog en snel drijft wel een ander tv-ballonnetje van eergisteren voor de wind. Michael Schaap, redacteur van Het geluk van Nederland (VPRO), maakte de aflevering Mama, waarom ben ik besneden? waarin hij zijn moeder verweet liever zelf de keuze te hebben gemaakt of hij fysiek tot de joodse traditie zou behoren. In kort bestek werden alle aspecten van de besnijdenis bij joden en moslims afdoende behandeld. De medische en hygiënische argumenten voor het verwijderen van de voorhuid werden afdoende weerlegd. Er leek overeenstemming tussen deskundigen dat besnijden voornamelijk religieuze en culturele doelen dient. De joodse wijsgeer Maimonides zou al gewezen hebben op het effect van lustbeperking, hoewel (ervarings)deskundigen van nu daarover van mening verschillen. Noodzakelijkerwijs belandde Schaap bij het Kamerlid voor de VVD Ayaan Hirsi Ali. Die kon niet anders dan erkennen dat de nu in Nederland verboden mildste vormen van clitoridectomie minder ver gaan dan de traditionele, sinds kort in speciale besnijdeniscentra toegepaste en door verzekeraars vergoede jongetjesbesnijdenis.

Binnen een dag is zoiets een kwestie. Rabbijn Evers snapt niet dat een al vierhonderd jaar in Nederland gebruikelijke religieuze daad nu ter discussie staat. In Nova riep moslimvoorman Karacaer dat hij de baas wil zijn over zijn eigen piemel. Een kinderuroloog, die vaak de rommel van keukenbesnijdenissen moet opruimen, zei dat het ,,zonder medische noodzaak verrichten van ingrepen bij minderjarige wilsonbekwamen'' nu al verboden is. Ronny Naftaniël en Mili Görüs die gezamenlijk tegen Hirsi Ali optrekken: Schaap kan tevreden zijn.

Plastisch waren de beelden die Het geluk van Nederland, maar vooral Nova van de technische ingreep toonde. Wie dat laat zien, mag nooit meer klagen over de klysmakuur van Patty Brard bij de commerciële televisie. De keuze van Nova dient een informatief doel, maar de gruwelaanblik levert ook een sterk argument tegen het recht van ouders om hun kind voor de rest van zijn leven op te zadelen met een religieus-culturele verminking. Je tatoeëert toch ook geen kruis op een dopeling?