Fijne meezingers bij Groove Armada

Als een producersduo twee avonden achter elkaar Paradiso uitverkoopt, dan moet er meer te beleven zijn dan twee mannen knopjes draaiend achter een paneel. Dan zal er wellicht voor wat aankleding gezorgd zijn. En inderdaad, bij hun concert van gisteravond had Groove Armada er alles aan gedaan om op een authentieke band te lijken. Om de enigszins gladde koffietafel-dance van Groove Armada live uit te voeren waren vijf muzikanten aangerukt, een zangeres en een rapper. De muzikanten boden een combinatie van electronica en het ruigere geluid van de instrumenten, die organisch uitpakte. Ingebed in deze veelzijdige klanken is de dreunende vierkwartsmaat van de house goed te verteren.

Welke muzikanten Tom Findlay en Andy Cato, het Groove Armada-productieduo, nou waren, werd hier niet duidelijk, zoals ook de andere namen niet werden onthuld. Die aanpak past bij de muziek; dit zijn niet het soort muzikanten van wie je een hele cd bijblijft, daarvoor is het geheel aan stijlen te verbrokkeld. Maar Groove Armada blinkt wel uit in het bedenken van `anthems' – volksliederen voor de huidige generatie, die volwassen werd met de verlokkingen van dance, Ibiza en xtc. Aangenaam leeghoofdige meezingers zijn het, waarvan I See You Baby ongetwijfeld de bekendste is, dankzij de toevoeging `shaking that ass'.

De beste Groove Armada-songs bleken gisteravond die waarin de loomheid van reggae subtiel werd gecontrasteerd met de hyper-stijl van house-synthesizers, en het hysterische disconummer Easy. De hier ingezette rapper was onder de maat, zijn stem had te weinig eigens. De lange zwarte zangeres bleek een uitstekende keuze: haar zang was rauwer en scheller dan doorgaans wordt ingezet om koele house mee op te warmen.

Concert: Groove Armada. Gehoord: 4/10 Paradiso, Amsterdam. Herhaling: 5/10 Paradiso.