Zwangere voetballer

In 1978 verloor het Nederlands elftal na verlenging de finale van het WK voetbal in Argentinië met 3-1. Oranje heeft waarschijnlijk nooit geweten dat er iets heel bijzonders gebeurde in die wedstrijd: het verloor van een elftal met daarin een zwangere voetballer. Welke Argentijn dat was, weten we helaas niet, maar de gelukkige heeft een unieke prestatie geleverd door als mannelijke sporter in zwangere toestand te spelen.

Ik zie ook wel dat hier iets niet klopt, maar het is niet aan mij om een verklaring te zoeken. Wie die wel zouden mogen geven, zijn de Argentijnen en de organisatie van dit WK. Helaas kreeg de Britse journalist Simon Kuper die niet, toen hij in 1995 over de affaire schreef in zijn boek Voetbal als oorlog. Het enige wat Kuper wist, was waarom die voetballer in blije verwachting leek. Na de dopingresultaten na afloop van de finale werden namelijk bij één test hormonen aangetroffen van een zwangere vrouw. Met andere woorden: er was behoorlijk gerommeld. Plasjes en bloed werden verwisseld om te voorkomen dat een drogerend middel werd aangetroffen. Dat niemand in Argentinië het nodig vond om te zeggen dat een zwangere voetballer wel heel erg apart is, zegt iets over de belangen van het moment. Die waren te groot om over zo'n detail te zeuren.

Dat er in 1978 het een en ander is gebeurd dat het sportieve daglicht niet kon verdragen, is al jaren bekend. Het meest berucht is de ontmoeting van de Argentijnen tegen Peru. Het thuisland moest met 6-0 winnen, omdat anders Brazilië verder zou gaan met een beter doelsaldo. Daar Peru net een hongersnood kende, bood Argentinië hulp aan. Maar dan moest het nationale team van Peru wel met minstens 6-0 verliezen. En jawel hoor, het gebeurde.

In liefde en voetbal is alles toegestaan, blijkt wel. Er stonden grote belangen op het spel – groter dan het voetbal zelf. Het Argentijnse regime van Jorge Videla wilde met een wereldtitel de wereld laten zien hoe goed het politieke systeem was. Maar dat is mislukt, toonde Kuper aan in hetzelfde boek. Juist door de enorme aandacht voor het organiserende land hoorde opeens de hele wereld wat voor dictatuur er aan de macht was. Juist door dit WK met al zijn gerommel zou het systeem uiteindelijk worden verzwakt. Het is wellicht een idee voor Tibetaanse activisten, die protesteren tegen de Spelen in Bejing. Laat die vooral doorgaan, want waar journalisten zijn, is nieuws. En neem ze mee naar Tibet, zodat iedereen kan zien wat daar gebeurt. Dat trekt meer aandacht dan het opstellen van een zwangere voetballer in een WK-finale.

jurryt@xs4all.nl