Platte koek

Mickey Huibregtsen. Toen hij in een tv-programma als nieuwbenoemde sportbons zijn voornemen bekend maakte het ingeslapen sportwereldje wel eens even wakker te zullen schudden, vroeg ik me af waar ze die handelaar in tweedehands auto's vandaan hadden gehaald. Toen enkele jaren later zijn poging om een zetel te bemachtigen in het IOC spaak liep omdat ze daar de voorkeur bleken te geven aan een heuse prins, ging hij tekeer als een woeste hooligan. Waar die man vandaan kwam? Van het adviesbureau McKinsey waar hij ooit directeur, CEO nog wel, schijnt te zijn geweest. Een platte Fortuyn op die plek, dat verwacht je niet.

Deze Mickey Huibregtsen nu is regelmatig te horen als medewerker van Business Nieuws Radio. Vorige week had hij er een interview met de voorzitter van MKB Nederland, Loek Hermans. Interview is overigens een groot woord voor de wijze waarop Huibregtsen het gesprek gaande houdt. Het is meer het openzetten van een kraan. Als de woorden maar blijven lopen. En die moeten uiteraard liggen in de lijn van het gedachtegoed van Huibregtsen dat vraagt om een stevige aanpak van dit sullige Jan Salie-landje. Dreigt de kraan te gaan druppelen, dan draait Huibregtsen die open met kretologie, zoals: ``Is dat niet het probleem dat we onvoldoende leuzen, onvoldoende visie, onvoldoende inspiratie, appèl hebben van we gaan ergens voor?'' Hermans greep deze analyse van het huidige sociaal-economisch klimaat dankbaar aan om te bevestigen hoezeer dit inderdaad het geval is.

Na enige tijd kwam het gesprek op de vorige baan van Hermans, die van minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen. Door Huibregtsen gevraagd naar de rotzooi en de schandalen daar, vertelde de vroegere minister hoezeer hij erin was geslaagd het onderwijs weer op de rails te krijgen. Ik citeer: `Toen ik aankwam, samen met Adelmund, toen hadden wij zoiets van we hadden net het vmbo. Al die veranderingen waren net allemaal doorgevoerd en toen zeiden wij als we nu roepen het hoeft allemaal niet dan gaan we weer terug en wordt iedereen dol dus laten we het nou invoeren en proberen er stapje voor stapje wat op te corrigeren, aan te passen. Dat is momenteel ook gaande, langzaam proberen wat meer te brengen in wat ik zou zeggen in de competitieve discussie die we op het moment hebben. Het moet niet alles gelijk zijn, hè, het was helemaal platte koek vroeger, nu zie je gelukkig weer dat kwaliteit en prestaties extra beloond kunnen worden en dat er ook differentiatie mag zijn. Dat is ook eigenlijk de kracht van onderwijs. Mensen hun talent te laten ontwikkelen. Dus zijn er verschillen. Buit dat dan ook uit. Laat mensen hun talenten maximaal ontwikkelen,...'' En zo lulden Jacobse en Van Es nog een tijdje door.

Platte koek, vroeger ... Dit soort kwalificaties is exemplarisch voor de wijze waarop in deze tijd patsers als Huibregtsen het hoogste woord voeren. Concurrentie als Haarlemmer Olie. Ik zou als luisteraar graag antwoord hebben gekregen op de vraag welke kleine competitieve verbeterstapjes het vmbo zoal heeft gekend ten tijde van het ministerschap van Loek Hermans. Dat was een vanzelfsprekende vraag geweest voor iedere interviewer. Maar nogmaals, daar was het deze heren natuurlijk helemaal niet om te doen, om u over wat dan ook te informeren. Hun enige doel is u wijs te maken dat concurrentie, het stimuleren van verschillen, een remedie is voor alle problemen. Ook voor die in het onderwijs. De verkondigers van deze boodschap zijn beduidend platter dan de door hen gewraakte koek.

Prick@nrc.nl