Ook een gratis dier is duur

Veel van de paarden in Nederland zijn verzekerd tegen ziektekosten en ongevallen. Een verzekerde schildpad is een zeldzaamheid. Afhankelijk van risico, waarde en de veterinaire kosten worden huisdieren verzekerd. Condities en kosten lopen sterk uiteen.

Het verwerven van een hond, kat, konijn, geit, cavia of ander vierpotig gezelschap is vaak kosteloos. Maar dan. Het dier wordt ouder en verzwakt terwijl de binding met de eigenaar doorgaans sterker wordt. Anders gezegd: de veterinaire kosten en de bereidheid die te betalen lopen samen op, soms tot grote hoogte. Menige dierenvriend moest bezuinigen op vakanties, meubilair en andere luxe om een huisgenoot wat langer op de poot te houden.

Een liesbreuk kost de hondeneigenaar tegen de 200 euro, een keizersnee 250 euro, een röntgenfoto 40 euro, een maagdarmoperatie vanaf 250 euro, een gebitsbehandeling 80 euro. De dierenartstarieven spreken duidelijke taal: zelfs een gratis dier is duur. Gelukkig bestaan er ook voor dieren ziektekosten- en ongevallenverzekeringen, zodat diereneigenaren grote veterinaire problemen financieel kunnen overleven. Behandeling van pakweg een levershunt (bloed uit de darmen komt ongezuiverd in de hersenen) kost gauw 1.000 euro.

Ook bij ongevallen kan de rekening hoog oplopen. Peter Hoitinga, marketing manager van Dier en Zorg van Proteq Direct, een onderdeel van de SNS Reaal Groep, waarschuwt dat de behandeling van een aangereden hond of kat niet wordt betaald door de WA-verzekering van de berijder van het voertuig. ,,De verzekeraar ziet het dier als object en vergoedt alleen de dagwaarde.''

Ongeveer 2 procent van alle Nederlandse katten en honden is verzekerd, schat dierenarts Joost van Herten, van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde (KNMvD). Geen doorslaggevend succes misschien, maar bij elkaar toch nog 70.000 polishoudende viervoeters. ,,In Engeland is 10 tot 20 procent verzekerd'', aldus Van Herten. ,,Daar kun je die verzekeringen ook via supermarkten afsluiten.'' De KNMvD is nadrukkelijk voorstander van verzekeringen voor ziekte en ongevallen. ,,Maar jarenlang waren er te weinig verzekeraars waar wij ons achter konden scharen. Dierenverzekeraars kwamen en gingen, ook dat gaf weinig vertrouwen.''

Ondernemingstechnisch lijkt het verzekeren van dieren een veilige sector. Drie van de vier Nederlandse aanbieders staan geheel los van grote verzekeringsmaatschappijen: zonder financieel vangnet, zonder herverzekering bij Lloyds of Swiss Re voor als er honderd honden tegelijk een dure operatie nodig hebben. De schade voor de verzekeraars blijft beperkt door maximale vergoedingen per dier per jaar, van 1.000 euro tot 2.500 euro, en doorgaans een nog lager maximum per aandoening. De maatschappij met het hoogste maximum, Dier en Zorg, is ook recordhouder eigen risico, met 19 procent van elke rekening. Jaarlijks of vaker terugkerende behandelingen zoals inenten en ontwormen zijn overal uitgesloten. Sterilisatie is dat soms, of wordt maar deels vergoed. En alle verzekeraars eisen een schriftelijke gezondheidsverklaring bij intrede. ,,Soms vragen mensen: Kan hij er vandaag nog in?'' aldus Z.M. Krommendijk, oprichter van de Pico Bello dierenverzekering. ,,Dan weet ik genoeg.'' Niet dus. In deze sector is acceptatieplicht een onbekend woord.

Ook een gezondheidsverklaring gevolgd door toelating tot de verzekering, is geen garantie voor uitkeringen. Krommendijk: ,,Als de dierenarts iets constateert dat al voor de verzekering behandeld had moeten worden, telt de gezondheidsverklaring niet meer.'' Dier en Zorg biedt de eerste verzekerde maand maar zeer beperkte dekking, behoudens ongevallen.

Verzekerd betekent niet bij elke maatschappij dat alle medische mogelijkheden altijd benut mogen worden. Cynthia van de Laak, officemanager bij Dier Enzo: ,,Als een dier drie pootjes plus zijn staart verliest, heeft behandelen dan nog zin? In zo'n geval kunnen we een van onze eigen dierenartsen inschakelen om te bezien of we het vergoeden. Zo ja, dan is dat tot 600 euro, de bovengrens van de verwondingendekking van Dier Enzo.''

Een waterdichte vergelijking tussen de vier verzekeringen – Dier en Zorg, Dier Enzo, Pico Bello en de Dierenknip – is niet te maken doordat de condities zo verschillen. Bij Dier en Zorg zijn de premies relatief hoog, maar dat geldt ook voor het maximumbedrag per jaar. De premie stijgt niet met de jaren, maar is bij binnenkomst wel afhankelijk van leeftijd en gewicht. Een hond van meer dan veertig kilo en boven de acht jaar kost 12,40 euro per maand – tot drie jaar en onder de tien kilo is dat 7,65 euro. Dier Enzo biedt de mogelijkheid een hond levenslang te verzekeren met één uitgave van 581,40 euro, respectievelijk 513 euro voor een kat. Vergelijkingen met de Dierenknip zijn helemaal lastig doordat alleen leden worden verzekerd, wat samen gaat met korting op een gsm-abonnement, goedkopere autobrandstof, de mogelijkheid om `online en volstrekt anoniem' 2.000 euro te lenen en een korting van 1,50 euro op de lassotekenpincet. Voor het `zeer lage bedrag van slechts 3,75 per maand' zit een hond in het crematiefonds. Aantrekkelijk, maar als hij tien wordt is dat wel 450 euro, zeker vijf maal de kosten. Bij Dier en Zorg zit crematie niet in het pakket maar destructie weer wel. Bij Dier Enzo valt lijkverbranding mee te verzekeren. En bij Pico Bello gaat de crematie-optie er spoedig uit, `wegens te weinig animo'. Om het ingewikkelder te maken verschillen de pakketten – een paar per verzekeraar – onder meer op de onderdelen homeopathie, acupunctuur, fysiotherapie en gebitsonderhoud. En vergeet de maximumpercentages niet.

Wie kosten en baten goed wil doorrekenen zal de vier websites moeten bestuderen, en dan nog blijft ongewis hoe snel de rekeningen betaald worden. Gelukkig zijn er aanbevelingen in omloop. Wie naar www.dierenzo.nl surft belandt verrassend genoeg op de website van RTL. ,,We hebben een speciale zorg- en zekerheidspolis voor RTL gemaakt, zonder crematie'', verduidelijkt Cynthia van de Laak van Dier Enzo, wat tevens de naam is van een dierenprogramma van RTL televisie. Ook de KNMvD heeft de verzekeringen vergeleken. Van Herten: ,,Zonder de anderen tekort te willen doen, maar bijvoorbeeld over Dier en Zorg zijn wij zeer te spreken.''

Opmerkelijk is dat in Nederland alleen honden, katten en paarden te verzekeren zijn. Alle andere huis- en hobbydieren, zoals konijnen, geiten, schapen, papegaaien, leguanen en grondeekhoorns zijn uitgesloten. Vee, waaronder geiten en schapen, valt wel onder te brengen in een bedrijfsmatige verzekering, zoals de Bedrijven Compact Polis van Interpolis. Maar volgens Monique Vriens van Interpolis leent dat product zich niet voor hobbydieren. Hoitinga: ,,We zijn druk genoeg met honden en katten. We kijken ook naar andere diergroepen, maar de vraag is niet groot.'' Krommendijk van Pico Bello benadrukt dat een verzekerd dier te identificeren moet zijn. ,,Heeft de dierenarts konijn A voor zich, of is het konijn B? Dergelijke dieren zijn fraudegevoelig.'' Volgens Herten van KNMvD genereren goede nieuwe verzekeringen, voor minder courante dieren bijvoorbeeld, hun eigen vraag. Zo ging het ook met de honden- en kattenverzekeringen toen die hun kinderziektes ontgroeid waren. Herten: ,,Veterinair gezien is er geen reden om reptielen, papegaaien et cetera uit te sluiten bij verzekeringen. Qua diagnostiek en behandeling is ook bij die dieren tegenwoordig veel mogelijk als de eigenaar wil betalen.'' Het grootste bezwaar tegen ontwikkeling van polissen voor niet-katten en niet-honden is de onvoorspelbaarheid van de te verwachten claims. Hoitinga: ,,Toen wij zes jaar geleden begonnen, hebben we onze statistieken gebaseerd op paneldiscussies met dierenartsen. Nu hebben we een eigen bestand, en weten we wat we ongeveer aan claims kunnen verwachten.'' Voor honden en katten dan. De stagnatie bij verzekeringen voor andere soorten lijkt een kip-ei-kwestie: zolang er geen polis is komt er geen cijfermateriaal binnen, en bij gebrek aan gegevens durven verzekeraars geen verzekering aan te bieden.

Bij de honden, katten en paarden lijkt zich intussen het omgekeerde voor te doen: de verzekeraars hebben zoveel informatie over claims dat ze precies weten wat ze moeten uitsluiten. Een berucht voorbeeld is heup- en elleboogdysplasie bij labradors en golden retrievers: de pootgewrichten functioneren zo slecht dat de hond moeilijk tot nauwelijks kan lopen, een kwaal die veel voorkomt door onzorgvuldig fokken. En dus sluiten alle dierverzekeraars vergoeding uit. ,,Heel oneerlijk. De goede fokkers moeten onder de kwade lijden'', zegt Anja Verbeek, van Farbourne Labradors. ,,Al onze fokhonden zijn officieel geröntgend op het voorkomen van dysplasie. De kans dat puppies van ons het later krijgen blijft niettemin aanwezig, want erfelijke aanleg is niet de enige oorzaak. Dysplasie kan ook ontstaan door verkeerd gebruik zoals een te lange wandeling, of wilde spelletjes met een jonge pup op een gladde vloer. En toch is het niet te verzekeren.''

De voorwaarden van de paardenverzekering van Interpolis zijn ook rijk aan uitsluitingen. Claims ten gevolge van foktechnische redenen, stalgebreken en karakterfouten worden niet vergoed. Voorbeelden? Angelique Wolfs van Interpolis is er niet erg happig om die te geven: ,,Als ik er een paar noem gaan ze een eigen leven leiden.'' Nou vooruit dan. Een voorbeeld van een karakterfout is ,,dat je een paard niet kan berijden door zijn karakter''. En een stalprobleem? ,,Luchtzuigen bijvoorbeeld. Dan zuigt een paard lucht in zijn spijsverteringskanaal, wat tot koliek kan leiden. En zo zijn er nog veel andere eigen gebreken die niet blijken bij de keuring.'' Ook uitgesloten zijn grootschalige besmettelijke ziektes. Wolfs: ,,Want wij hebben een probleem als alle paarden dood gaan.'' Desondanks verzekert Interpolis nu 15.000 paarden tegen ziekte en ongevallen (wel ten gevolge van storm, niet bij vulkaanuitbarstingen). Bij overlijden of noodzakelijk afmaken binnen 48 uur keert Interpolis de verzekerde waarde uit.

Zoals wel vaker geven de paarden andere dieren het nakijken: 15 procent van de landelijke populatie is nu verzekerd bij Interpolis of elders, tegen honden 2 procent en schildpadden 0.