Erover praten is de beste vorm van rouwverwerking

Jasper Enklaar heeft gelijk met zijn artikel `Rouwverwerking op maat' (NRC Handelsblad, 22 september). Een rouwprotocol of draaiboek voor bedrijven waarop zij terug kunnen vallen wanneer een werknemer verwikkeld is in een rouwproces, is ongetwijfeld een goede zaak. Vaak weten mensen niet goed om te gaan met een collega of werknemer die de dood van een naaste moet zien te verwerken.

Verwerken is eigenlijk een verkeerd woord. Het is meer proberen om die traumatische ervaring een plaats te geven zodat je er misschien ooit mee weet om te gaan. Er is geen vuistregel voor wanneer dat moment is aangebroken.

Mijn eigen ervaring ik verloor mijn partner na 32 jaar samen zijn aan de gevolgen van kanker is er een van de optimistische soort. Eigenlijk weet ik niet eens hoeveel vrije dagen mijn CAO toestaat na het verlies van een partner. Mijn toenmalige chef liet mij weten zoveel tijd te kunnen nemen als ik nodig had. Er werd niet moeilijk gedaan over regeltjes. Beter kan het niet. En ook met mijn huidige chef heb ik goed kunnen praten over wat er allemaal met je gebeurt na de dood van die persoon met wie je zoveel hebt gedeeld.

Ook over de reacties van mijn collega's kan ik alleen maar positief zijn. Niemand die mij uit de weg ging toen ik weer aan het werk was gegaan. En als ik er behoefte aan had, was en is er altijd wel een luisterend oor.

Het belangrijkste is dat het op elke werkvloer een bespreekbaar onderwerp is. Erover praten, ervaringen delen, is de beste vorm van rouwverwerking.