Doodgaan 1

Ik ben 67 jaar en heb voor euthanasie gekozen, de formulieren liggen bij mijn huisarts. Maar ik vind het niet eerlijk dat de huisarts de laatste injectie moet geven. Daarin kan ik helemaal meegaan met Roel van Spronsen (Zaterdags Bijvoegsel, 25 september). Het is onmenselijk, vind ik, van een huisarts te vragen zo'n injectie te geven. Ik wil het zelf doen, er niemand mee belasten. Het verwondert mij dat er een drankje is dat deze huisarts jaren geleden al aan zijn patiënten gaf en waarover zij zelf konden beschikken. Dat is wat ik wil. Thuis sterven, maar dan op mijn eigen manier. Bewust afscheid nemen, nog gesprekken voeren om, zoals deze huisarts omschrijft, verantwoording af te leggen over mijn doen en laten. Heel bewust.

Ik had een tante van 76 jaar, ongetrouwd, verpleegster. Zij woonde al jaren op Bonaire en had het daar vreselijk naar haar zin. Lekker zwemmen en van de zon genieten.

Helaas werd zij dement en kon niet meer zelfstandig wonen. Ze is toen naar Nederland gekomen en heeft bij mij en een ander zusje gewoond. Door omstandigheden ging dat ten slotte ook niet meer en is zij opgenomen in een verpleeghuis. Die opname, dat vond ik verschrikkelijk. Zij wist, uit eigen ervaring, wat er gebeurde. Zij wilde niet. We hebben haar met een list achter de deur gekregen. Afschuwelijk vond ik dat. Het heeft niet lang meer geduurd want zij weigerde te eten, werd ziek en overleed heel snel. Onbewust (of bewust) wist zij hoe te handelen om haar leven te beëindigen.