Auteursrecht is een ingewikkelde materie 2

Blankesteijn stelt dat het auteursrecht uit de hand gelopen is. Nog los van de vraag of dit waar is, kan worden vastgesteld dat zijn betoog gebaseerd is op feitelijke onjuistheden. Ten eerste beweert Blankesteijn dat de heffingen op blanco dragers als cassettes en cd's `vreemd' zijn, omdat ze een illegale activiteit zouden belasten. Dat is pertinent onwaar. De heffingen op blanco dragers compenseren de rechthebbenden voor een legale activiteit: het maken van een kopie van een auteursrechtelijk beschermd werk voor eigen gebruik.

Ten tweede stelt hij dat de digitale technieken voor rechtenbeheer onnodig zijn, omdat veel muziek ook gratis en illegaal te vinden is op internet. Tegen deze drogreden is maar een enkel weerwoord mogelijk: er is niets dat diefstal rechtvaardigt. Voor de krant waarin Blankesteijn zijn verhaal publiceert betaal ik ook netjes (en meer dan wat het papier en de inkt kost). Of mag ik die krant voortaan zo uit de kiosk meenemen? En hoeft een niet-abonnee voortaan niet meer te betalen als hij een artikel wil lezen op internet?

Ten derde doet Blankesteijn ons geloven dat cd's met kopieerbeveiligingen `vaak' niet af te spelen zijn op dvd-spelers en pc's. Niets is minder waar. De kopieerbeveiligingen doen precies waar ze voor gemaakt zijn en daar hoort het verhinderen van normaal gebruik niet bij. Het omzeilen van die beveiligingen is bovendien volgens de onlangs herziene, conform de Europese richtlijn herziene auteurswet, onrechtmatig. De Europese pendant van de Digital Millennium Copyricht Act is dus, in tegenstelling tot wat een niet nauwkeurig geïnformeerde Blankesteijn stelt, al een feit.

Blankesteijn stelt vervolgens dat het redelijk is dat iemand die probeert winst te maken met zijn werk hem betaalt, maar verfoeit de naburige rechten. Het zijn echter juist die naburige rechten die uitvoerende kunstenaars garanderen dat zij niet het nakijken hebben als een ander hun werk wil gebruiken voor bijvoorbeeld een verzamel-cd of een `sample', zoals Erwin Angad-Gaur van de vakbond voor musici CTB onlangs uitvoerig betoogde in een serie publicaties. Blankesteijn heeft daar als auteur niets mee te maken. Hij kan eenvoudigweg de uitgever geen publicatierecht verschaffen. In die context is het opmerkelijk dat het artikel niet na te lezen is via www.nrc.nl.