Dans en computers in gevecht in `ditto'

,,You are the one, for me, for me, formidable.'' Krista Vincent zingt Charles Aznavour eerst zoetgevooisd, dan kil en keihard. Dan wordt haar stem elektronisch vervormd tot zombie-gegrom. Tot slot ligt ze als een diva op de grond.

Bevreemdend is deze openingsscène, met een zwoele madame in een bloedrode ambiance. Is dit wel ditto , de nieuwe voorstelling van choreografenduo Andrea Leine en Harijono Roebana? Die maken toch altijd serieuze moderne dans, zonder verder veel theatrale poespas?

Voor ditto gingen ze in zee met Vincent, een Canadese pianiste/componiste, die haar partituur uitwerkte met het Duitse nieuwe media-collectief Palindrome. Hun inbreng bestaat uit motion sensing, bewegingsgevoelige software die gebaseerd is op video.

Het regent interactieve grappen in ditto, zoals wanneer een danseres voor een videocamera een tekst uitspreekt, waardoor beeld (haar gezicht) en geluid (haar stem) ontregeld raken. Tussendoor dansen vijf mensen frases in wisselende formaties, in een aards en sensueel idioom vol grillige wendingen. Het is driftige dans, die toch gepolijst is.

Die danstaal is mooi, maar bij deze conceptuele muziek verwacht je toch iets anders. In solo's van de formidabele Tim Persent en Ederson Rodrigues Xavier vallen geluid en dans goed samen. Maar vaker is de cohesie zoek en wrikt de dans met de rest. De structuur van ditto bevat ook wat pijnlijke hiaten. Na zestig minuten bliksemgeflits en geknal is het slot vooral een opluchting: Af!

Dans

ditto, door Leine & Roebana. Choreografie: A. Leine en H. Roebana. Tournee: t/m 26/11. Inl.: 020-4893820 of www.leineroebana.com