Af die blinddoek!

Soms lijkt het of honden maar wat doen. Niet op je letten, of op wat je wilt. Maar als ze het nodig vinden kijken ze toch ontzettend goed naar je ogen.

Ze hebben er zelfs een bijzonder talent voor.

Andere dieren praten daar een beetje afkeurend over. ,,Een beetje mensen naar de ogen kijken huh, er zijn wel belangrijkere dingen.'' Maar honden zijn al heel lang samen met mensen. Dan is het wel zo makkelijk als je die een beetje snapt, en hun ogen kunt lezen.

Mensenogen hebben iets handigs: veel oogwit. Je ziet de pupil met de iris eromheen duidelijk afsteken. Daardoor kun je van een afstand goed zien waar ze precies naar kijken. En honden gebruiken dat. Soms kun je maar beter wijzen met je ogen dan met je hand.

Ook van dichtbij kijken ze goed naar ogen, en graag. Laatst hebben Hongaarse honden dat laten zien bij een onderzoek. Ze kregen gewone, gezellige hondendingen te doen. Spelen met een bal, het ophalen van dingen, en, al helemaal leuk, het bedelen bij mensen. Ze kregen nog een beloning ook.

Dit vonden die honden dus heel goed wetenschappelijk onderzoek. De mensen waarmee ze dit allemaal deden gedroegen zich soms vreemd. Die gingen met hun rug naar ze toestaan, terwijl ze tegen ze praatten Of ze hadden hun koppen wel naar ze toe, maar met een blinddoek om. Onzichtbare ogen! Daar hielden die honden niet zo van.

Want wat bleek? Ze letten goed op het lichaam en de houding van mensen. Ze kijken ook goed naar de stand van het mensenhoofd. Maar waar ze vooral goed naar kijken: de ogen zelf. Als die niet te zien zijn, worden honden daar twijfelig van. Ze weten niet precies wat ze ermee aan moeten. Ze kunnen de blikken van die mensen niet volgen, bij `pak dit', of 'pak dat'. Op zulke mensen letten ze minder goed, en ze begrijpen niet altijd wat ze bedoelen.

En ze zoeken ze ook minder graag op. Dat lieten ze bij het bedelen zien. Twee mensen zitten bij elkaar met iets in de hand lekker te smakken – maar een ervan heeft een blinddoek om. Dan gaat die hond mooi naar de andere. Die kan hij beter peilen.

Welke lering trekken we hieruit? Als je wilt dat je hond naar je luistert en begrijpt wat je bedoelt, moet je af en toe eens je blinddoek afdoen. En, nog belangrijker, een donkere zonnebril moet je ook af doen, en je haar eens uit je ogen halen. (Of dat van je hond uit zijn ogen. Nu we het daar toch over hebben, dat is een van de grootste schandalen in hondenland – dat ze soms rond moeten lopen met haar voor hun ogen waar ze helemaal niet om gevraagd hebben maar dat wij mooi vonden om te fokken; een dier dat zo knap kan kijken er zo bij laten lopen, heel de dag achter zijn eigen gordijn, het is te gek voor woorden, en nee, ook zo'n ielig strikje is niks voor een heuse hond, zeg maar tegen je moeder: gewoon de schaar erin, maar wel voorzichtig. Zo.)

O ja, zelf moet je ook goed naar je hond kijken en vaak oogcontact zoeken. Je zult eens zien hoe hij op je let en hoe gezellig je het krijgt.

En, mag de hond van je ouders niet bedelen? En je wilt hem toch wat lekkers geven? Dan zeg je dat je een Wetenschappelijk Experiment doet. Dan moet je wel met ze tweeën zijn, en een moet dan aan tafel maar even een servet over zijn ogen doen. Kijk maar, al is dat lastig met een blinddoek – het klopt. Honden vinden ogen hoopgevender dan géén ogen.