Voer het schooluniform in!

Ebele Wybenga (17) heeft een oplossing voor de gewraakte kleding van Lonsdale: voer het schooluniform in! De column van Spunk.nl.

De lantarenpaal gaf niet mee. Een deceptie voor de jonge geweldenaar die om half drie 's ochtends zijn knokkels bezeerde. Hoewel ik een stuk fragieler ben dan de lantaarnpaal, sidderde ik niet van angst bij het aanschouwen van dit zinloos geweld.

De jongens die het nachtelijk straatbeeld van een bekend Zeeuws vakantieoord ontsierden, onder wie degene die uithaalde naar de verlichting, droegen zwarte kleren. Grauwe koppen onder de petten en magere nekken in oversized poloshirts. Rode en witte opschriften wezen op het merk Lonsdale. Weliswaar licht gedrogeerd, maar vervaarlijk kijkend, bezette de groep een deel van het pleintje. Heersers over hun eigen territorium in het centrum van Renesse. Waar niemand wil zijn om half drie, als de kroegen al dicht zijn.

Het vintage boksmerk Lonsdale past de miskende verschoppeling. De associatie met agressiviteit ligt voor de hand, gezien de oorsprong van het merk. Hard zwart en bloedrood, geliefde kleuren in de fascistische symboliek, vormen een vaste combinatie.

Lonsdale-liefhebbers zijn zelden alleen. Verbitterde gelijkgestemden kluiten samen. Dit genoeglijk samenzijn is niet altijd even onschuldig. Racistische bedreigingen, geweldpleging en vernieling door mensen die zich niet toevallig, maar bewust met het Britse boksmerk tooien. Wangedrag heeft nu een labeltje.

Verbieden, besloot een aantal schoolbesturen. Ontdoe het gespuis van hun symboliek, wellicht vermindert de schoolpleinterreur. Vrede en verdraagzaamheid terug in de klaslokalen. Zonder twijfel zullen ook de woorden `wederzijds respect' gevallen zijn tijdens het verhitte beraad in de lerarenkamer.

Ik geloof er niet in. Zodra een verbod geldt, stappen ze gewoon over op Fred Perry. Als het dragen van witte veters wordt bestraft, worden de legerkisten voorzien van rode veters. Nieuwe symboliek wordt snel gevonden. Een verbod op een merk is geen oplossing voor verkeerd gedrag, want het merk is domweg de oorzaak niet. Het ongenoegen blijft.

Van jonge Lonsdale-liefhebbers is niet veel meer te vrezen dan van jonge voetbalvandalen. Lonsdales logo is niet zo schokkend als een swastika. Het ADO Den Haag-insigne vind ik vreeswekkender. Lonsdale-dragers zijn heus geen Himmlertjes in de dop. Het zijn types die te weinig geschiedenisles hebben gehad om hun frustraties op een aanvaardbaarder manier te uiten.

Scholen zouden al veel oplossen met veel, hard en confronterend geschiedenisonderwijs. Daarnaast is het hoog tijd om schooluniformen in te voeren. Dan behoort intimiderend vertoon van Lonsdale of Karl Kani tot het verleden. Niet alleen wordt zo geen ruimte geboden aan kledingcodes die als bedreigend worden opgevat, ook de veelvuldig woekerende wansmaak wordt tegengegaan. En buiten het sportveld geen sportschoenen meer. Weg met witte sokken. Blubberbuiken voortaan verplicht bedekt. Geen onverwachte confrontaties met satanische en suïcidale teksten: ook de morbide kledij van alternatievelingen verbannen uit de schoolgangen.

Er zijn meer voordelen. Krappe bloesjes en korte rokjes, zoals de uniformpjes in Britney Spears' eerste videoclip, zijn een aangenaam gezicht. Jongens kunnen voortaan correct een das strikken, daarmee een oud symbool van viriliteit in ere herstellend.

Maar de esthetische vooruitgang is niet het belangrijkste. School is geen podium voor het uitdragen van religie of politieke afwijking. Als onderscheid door kleding wegvalt, is er meer kans op onderling begrip, en meer aandacht voor karakter. De liefhebbers van Lonsdale worden door zo'n aanpak ook getroffen, maar niet als enige, wat het leed verzacht. Hun ongenoegen kunnen ze uiten door onderbroeken van hun merk te blijven dragen. Wat ze aan frustratie rest, wordt opgevangen door de straatverlichting.

    • Ebele Wybenga