Joss Stone: Mind, Body, Soul (S-curve, distr. EMI)

Na het enorme succes van The Soul Sessions, vorig jaar, doet het wat vreemd aan dat Joss Stone haar nieuwe album Minds, Body, Soul als haar eigenlijke debuut beschouwt. Nu wordt deze plaat voor het eerst overheerst door eigen schrijfsels. Terecht ook: de schok van dat onstuimige en eigenlijk als informele kennismaking bedoelde The Soul Sessions was dat een zestienjarige Engelse zich met volle overtuiging en ontzaglijk veel zangtalent op oude soulliedjes stort, maar zo'n verrassing kun je niet nog eens neerzetten. Op de nieuwe plaat is de opzet wat breder. Stone buigt zich zelfs met niet al te veel succes over reggae, maar geslaagder zijn de schaarse elektronische ingrepen die dan een `nu soul'-achtig effect sorteren en de orkestraties die her en der voor een weelderig sfeertje zorgen. De wonderbaarlijke stem van Joss Stone schittert nog altijd het mooist in die aardse, naar ambachtelijk muzikantenzweet stinkende soulkrakers. Goed dat ze die nu ook zelf kan (mee-)schrijven.