First Lady zingt haar levensverhaal

Die zonnebril en dat kastanjebruine haar, dat moet Jackie Kennedy zijn. Maar hier is ze ouder dan we haar kennen, en ze staat voor een microfoon omdat ze voor haar kleindochter haar levensverhaal wil vastleggen. Hoe ze altijd al een koninginnetje had willen worden, al was het maar de koningin van het circus die met de man aan de trapeze trouwt. En hoe haar dat lukte toen ze met Jack Kennedy trouwde, maar toch niet helemaal zeker wist of dat haar nu wel alles bracht waar ze naar had verlangd. ,,Ik had alles en voelde niks,'' stelt ze tot haar eigen verbazing vast.

Lori Spee, de Amerikaanse singer-songwriter die al ruim dertig jaar in Limburg woont, speelt een zelfgeschreven solomusical over de in 1994 gestorven Jackie Kennedy: een monoloog van bijna anderhalf uur, waaruit zich af en toe wat liedjes losmaken. Liedjes op kousenvoeten vaak, die poëtisch klinken en die ze met haar pure stem wondermooi zingt. We were good together is zo'n liedje, dat spijtig het huwelijk met de president bezingt. Maar ze kan het volume ook opvoeren, zodat er bijvoorbeeld een grappig nummer opklinkt over de vrolijke momenten: ,,We're twistin' in the White House / and Chubby Checker is here to stay...''

In de sobere, geconcentreerde regie van Herman van Veen beweegt Lori Spee zich op een toneel waarop verder alleen een zitmeubel en een bureau-achtig blok staan – alletwee gevormd van pakken kranten. Voorts verschijnen er soms een strenge chauffeuse in wie de ongeduldige dood kunnen zien (Yoko El Edrisi) en een Frans sprekende huishoudster, die tevens de rol van de dansende Jackie op zich neemt (Gaëtane Bouchez). De muziek staat op de band, meer opsmuk is niet nodig.

The First Lady is vooral een genuanceerd gespeelde tekstvoorstelling. Over die meisjesjaren in de betere kringen, met een verbitterde moeder die haar dochters opriep dun te blijven en hogerop te trouwen. Over haar liefde voor Kennedy, die een idealist was en geld had. Over de dodelijke rijtoer in Dallas, in een paar treffende zinnetjes, en over de toeristenattractie die ze daarna werd. En over haar tweede huwelijk, met Aristoteles Onassis, met wie ze hooguit haar hartstocht voor zonnebrillen deelde.

Soms verliest dat verhaal zich in details, die ik niet allemaal even interessant kan vinden. Lori Spee heeft haar hoofdpersoon niet volledig kunnen doorgronden, lijkt me, zodat The First Lady af en toe wat langs de oppervlakte scheert en te vaag blijft. Maar intrigerend is ze ook, en dat hield mijn aandacht vast.

Voorstelling: The First Lady, door Lori Spee. Regie: Herman van Veen. Gezien: 28/9 in Nieuwe de la Mar-theater, Amsterdam. Tournee t/m 8/1. Inl. (020) 6718298, www.finkers.nl

    • Henk van Gelder