De Both ontroert in `Tramlijn Begeerte'

Blanche DuBois, de vrouw die het Witte Bos heet, wil door iedereen mooi en aantrekkelijk gevonden worden. Met dure kleren en veel make-up verhult ze haar leeftijd. Al in de eerste scène van Tennessee Williams' Tramlijn Begeerte (1947) roept zij het noodlot over zich af.

Bij het ensemble Het Vervolg wordt Blanche gespeeld door Marie-Christine de Both. Zij is geen gevoelige of zielige, maar wel een aandoenlijke Blanche.

Voor de toeschouwer is het de kunst om dit klassieke stuk steeds als nieuw te bekijken. Hans Trentelman als Stanley Kowalski is niet de zuigende macho die we gewend zijn: hij is gemeen, en weet Blanches geheime verleden sarrend te onthullen. Gitta Fleuren is een Stella die zich vol ernst het lot van haar zus Blanche aantrekt. Hans van Leipsig vertolkt de rol van Mitch als een goede minnaar, ook iemand die Blanche wil redden.

Blanche leeft in een droomwereld. Een van haar mooiste scènes lijkt op de waanzin-monoloog van Ophelia uit Hamlet. Ze heeft met niemand een verhouding. Haar gezellen zijn de doden, niet de levenden. Gaandeweg lijkt het of de witte schmink en de donkere ogen van Marie-Christine de Both steeds extremer wit en zwart worden, alsof de dood door haar gezicht heen breekt. Het is mooi te zien dat elke voorstelling van Tramlijn Begeerte weer nieuwe accenten legt. De baby van Stella in het slotbeeld maakt de eeuwige onvervuldheid van Blanche nog pijnlijker.

Toneel

Voorstelling: Tramlijn Begeerte door Het Vervolg. Bewerking en regie: Léon van der Sanden. Gezien: 23/9 Derlon Theater, Maastricht. Aldaar t/m 16/10. Tournee t/m 15/1. Inl.: 043-3507171 of www.hetvervolg.nl