Sperma maakt gelukkig

Sommige beroepen hebben hun imago niet mee. Een kijkje in de wereld van de sekslijnen-exploitant. ,,In mijn dorp ben ik berucht.''

Een groot, nieuw kantoorpand in een mistroostige woonwijk aan het spoor in Uitgeest. Je kunt haast geen sekslozer beeld bedenken. De directiekamer van Sandy Wenderhold (36) vormt daarmee dan ook een groot contrast. Er hangen blote vrouwen aan de muur en foto's met pornosterren als Cicciolina. Boven het bureau prijkt een schilderij van vrouwenbillen met de tekst `twelve inch please'.

In het bedrijf van Wenderhold, Sansyl Holding, draait alles om seks. De verschillende bedrijven die onder de holding vallen geven onder meer erotische en pornografische bladen uit, zoals Chick, en verkopen seks-dvd's en -attributen via internet. Ook maken en hosten ze `adultsites' en doen ze in telefoonseks. Sansyl is een van de grotere seksimperia van Nederland. Er werken 75 mensen. De omzet: zo'n 12 miljoen euro.

Sandy Wenderhold is in het rood gekleed en draagt hoge zwarte laarzen. Ze heeft een zachte stem. Ze vertelt dat ze Sansyl zo'n zes jaar geleden overnam van haar vader, Jan Wenderhold. Als zeventienjarige kluste ze al bij als administratief medewerkster op de fotoredactie, omdat ze graag fotograaf wilde worden. Die bijverdiensten hield ze voor haar moeder geheim ,,want geloof het of niet, ons gezin was heel traditioneel''. Haar moeder stond achter het aanrecht en haar werkende tantes werden als een probleem beschouwd, vertelt Wenderhold, die zich binnen het bedrijf snel ontwikkelde. Ze ging de verkoop in en begon zich met de bladen en later met de organisatie ,,te bemoeien''. Ze volgde cursussen om zich bij te scholen.

Toen Wenderholds vader 36 jaar geleden voor het eerst Chick uitgaf, bestonden er geen blootbladen in Nederland. Porno was nog verboden, hij belandde in de gevangenis. Tegenwoordig is seks meer mainstream. ,,Hoewel de Chick nog steeds schutbladen heeft'', zegt Wenderhold. ,,Zo kun je het tijdschrift onopvallend kopen.''

De reacties op haar werk zijn wisselend. Vrouwen reageren vaak positief, zegt ze. Al zijn er bij die er niks van moeten hebben: ,,Maar zij durven het niet rechtstreeks te zeggen.'' Mannen daarentegen kunnen nogal eens moeilijk doen, ,,omdat mensen het zouden afkeuren wat ik doe.'' Soms nemen ze haar niet eens serieus: ,,Ik had laatst iemand uit Dubai aan de lijn die weigerde te geloven dat ik de baas ben.''

Aan de andere kant: ,,Een jongen zei eens tegen me dat hij nooit met me naar bed zou durven, omdat ik alles zou weten. Hij zou zich totaal zielig voelen.'' Wenderhold merkt dat mensen nog wel eens van mening veranderen als ze met haar praten: ,,Ze verwachten iemand met hoogblond haar en grote tieten. Als ze mij zien denken ze eerder dat het om normaal werk gaat waarmee gewoon geld verdiend wordt.''

Voor haar naaste omgeving geldt hetzelfde. In het dorp waar ze woont, is ze ,,berucht'', zegt ze lachend. Maar op de basisschool van haar drie zoons heeft ze nooit commentaar gehad. Toen ze met het bedrijf naar het naburige Uitgeest wilde verhuizen, kwam er verzet van het plaatselijke CDA. Het bedrijf zou worden gehuisvest naast een school en twee kerken. Ze kan het zich wel voorstellen: ,,In het buitenland heb ik ook seksbedrijven naast scholen gezien waar mensen in en uit lopen van wie je denkt: Jezus doe iets áán.'' Ze let op wie ze aanneemt en hangt bijvoorbeeld geen sexy billboards aan de gevel. Tot haar geluk bleek een van de CDA-leden de moeder van een schoolvriend van Wenderhold. De verhuizing was toen zo geregeld.

Hoe ziet zij de toekomst van het bedrijf? Wenderhold: ,,Dat hangt voor een groot deel af van de techniek.'' Ze vestigt haar hoop op uitzendingen via internet. En hoewel de oplage van bijvoorbeeld Chick kelderde van 120.000 exemplaren in hoogtijdagen naar 15.000 nu ,,door internet en dvd'', blijft ze in papier geloven.

Ze richt zich met het blad steeds meer op een jongere doelgroep. Al heeft ze er soms twijfels bij: ,,Ik ben blij dat we Harry Potter hebben, dan lezen jongeren in ieder geval íets.'' Verder blijft ze voorlopig directeur. Seks gaat haar ook nooit vervelen, vermoedt ze: ,,Het blijft fascineren wat het met mensen en met jezelf doet. Ik vind het ernstig dat we het zo druk hebben dat we geen tijd meer voor elkaar vrijmaken. Van sperma word je gelukkig, zeggen wij hier altijd.''

Dit is een rubriek over beroepen met een negatief imago. Volgende week: de gemeentelijke ontsmettingsdienst.