Dolly Dots-hits in soap verpakt

Tim wil Melanie, maar Melanie wil hem niet meer, waarop Tim haar jaloers tracht te maken door aan te pappen met Lisa, waardoor Lisa verliefd op hem raakt en hij voor een moeilijke keus komt te staan – tot het eindigt met de kus van het happy end. En met Love me just a little bit more van de Dolly Dots, want dit is de gelijknamige musical rond de hits van het populaire meidengroepje uit de jaren tachtig.

Een nieuw verhaaltje als excuus voor het aanheffen van bestaande hits is intussen een beproefde methode om een kassucces te creëren. Mama Mia!, met de Abba-hits, is het beste voorbeeld: de nummers bleken als vanzelfsprekend in een nieuwe intrige te passen, en kregen er zelfs extra betekenis door. Love me just a little bit more is aanzienlijk minder strak en vindingrijk geconstrueerd. Het verhaaltje is niet meer dan een soap-plotje, gesitueerd op een middelbare school en gespeeld door twintigers die net doen alsof ze tieners zijn. De vrijwel onverstaanbaar gezongen nummers werden er min of meer willekeurig in geplaatst: een ballad voor droeve momenten en iets vlots voor de vrolijke scènes. Of ze er ook qua tekst iets mee te maken hebben, doet er niet toe.

Love me... is de eerste theaterproductie van de firma Princess, die met succes keukenartikelen produceert. Het creatieve team – met Benno Hoogveld als regisseur en Eelco Claassen als scenarist en muzikaal leider – was eerder betrokken bij de amusante musicalparodie Rocky over the Rainbow. Daar was camp het toverwoord, en ook hier doemt af en toe enige ironie op, maar met veel minder effect: de meeste spelers denken een knipoog te maken door een guitige kleutertoon aan te slaan. De makers nemen hun verhaaltje af en toe wel degelijk serieus. Maar dat is lastig met een subplotje over drie meiden die een meidengroep willen vormen zonder te kunnen zingen, om daarna zonder enig probleem in het DD-nummer Boystown uit te barsten.

Het ziet er allemaal fleurig uit, met kwieke Toppop-dansjes, fluorescerende fitness-pakjes, een blokkendecor in pasteltinten en minstens één oranje legging. Maar een bijkomend euvel is dat die Dolly Dots-hits – geschreven en geproduceerd door Peter van Asten en Richard de Bois, wier namen niet eens in het programmaboekje zijn terug te vinden – destijds al fabrieksmatig geproduceerde weggooi-liedjes waren. Waarmee het feest der herkenning, dat hier wordt beoogd, toch al wat minder groot is dan bijvoorbeeld bij de Abba-musical.

Voorstelling: Love me just a little bit more, door Princess Entertainment. Regie: Benno Hoogveld. Gezien: 27/9 in Chassé Theater, Breda. Tournee t/m 7/2. Inl. (0900) 9203, www.love-me.nl

    • Henk van Gelder