Het nieuws van 28 september 2004

Het volk is boos, maar welk volk?

Wat zou dat toch zijn, Het Volk? Zat het gisteravond in de Arena te Amsterdam om, van heinde en ver gekomen ondanks de doorgezette stakingen in het openbaar vervoer, de volkszanger André Hazes massaal te herdenken? Of was het volk aan het staken en actievoeren op de Dam tegen het kabinet? Dat kabinet dat volgens FNV-chef De Waal ,,geen oog heeft voor zijn eigen burgers'', dat ,,de mensen met een uitkering pest'' en dat in de langjarige CNV'er De Geus een minister van Sociale Zaken heeft die `een huichelaar' is. Want duidelijk is die De Waal als het moet. Zelfs zijn vaak iets gereserveerdere CNV-collega Terpstra, die net geen burgemeester van Tilburg is geworden, staat deze keer tamelijk pal achter hem. Zij pikken het niet langer, ze zijn op weg naar een hete herfst. En daarna, wat zou er dan gebeuren? Bijvoorbeeld wanneer de Tweede Kamer op hoofdzaken in meerderheid achter het kabinet blijft staan, zoals te verwachten is en zoals de afgelopen dertig jaar in vergelijkbare gevallen vaker is vertoond? Dan volgt er een koud voorjaar, mag je aannemen. De marges zijn smal en riskant tussen het opwekken en het kanaliseren van ergernis dat zou dan wel weer eens kunnen blijken. Vroegere premiers als, zeg, Den Uyl en Lubbers kunnen er een lied van zingen. Vroegere FNV-chefs die later premier werden, zoals Kok, trouwens ook. Waar is stellig dat het huidige kabinet wat meer zou kunnen doen aan de verklaring van het hoe en waarom van zijn plannen, en van hun onderlinge samenhang. Waar is ook dat premier Balkenende op dat stuk tot nu toe, zachtjes gezegd, geen natuurtalent is gebleken. Maar wie meent dat de boze reacties op het saneringsbeleid van het kabinet te verhelpen zouden zijn met een betere public performance van de premier en wat meer uitleg van zijn ministers, doet zichzelf en de werkelijkheid tekort. Wat niet wegneemt dat elk kabinet eraan moet werken om zijn beleid zo snel en zo breed mogelijk begrepen te krijgen, al was het maar om onnodige terreinwinst te voorkomen van critici die hun kansen op de korte baan zoeken.