The Clash:

Soms is het verbazingwekkend hoe je iets kunt kwijtraken, en soms is het des te verbazingwekkender hoe je het weer terugvindt. Zo verloren de leden van The Clash ooit een doos tapes (in de metro, zeiden ze) gevuld met afgekeurde opnamen van de London Calling-sessies. Laat die hele doos nou afgelopen maart, net op tijd voor het 25-jarig jubileum van London Calling, boven water komen als zanger/gitarist Mick Jones aan het verhuizen is. Gelukkig toeval! Kunnen de Vanilla-tapes, zoals ze bekend staan (naar de Vanilla-studio in Londen waar de opnamen plaatshadden) mooi als bonus worden toegevoegd aan de heruitgave van London Calling, samen met een dvd waarop onder meer interviews met de bandleden over het tot stand komen van de inmiddels legendarische dubbel-lp.

Op de dvd staan ook absurde beelden van producer Guy Stevens die regelmatig stoelen kapotsloeg en met ladders gooide om de stemming erin te houden. Stevens rolde soms over de grond met engineer Bill Price, ruziënd over de stand van de knopjes op het mengpaneel. Zo'n waanzinnige producer was wel prettig, merkt wijlen Joe Strummer ergens op, dan kun je je zelf tenminste concentreren op je ritmegitaar.

Dat London Calling een meesterwerk is hoeft geen betoog. Dit is de plaat waarmee The Clash ontdekte dat je als punkrocker alle muziek kan spelen die je wilt, omdat punkrock vrijheid betekent. Dus dat werd reggae, rock, rockabilly en een walsje door elkaar heen in nummers als `The Guns of Brixton', `Spanish Bombs', `Train In Vain' en `Clampdown'. De groep was in topvorm: nummers ontstonden grotendeels ter plekke in de studio, en men had onderling genoeg vertrouwen dat iedereen zijn eigen muzikale voorkeur kon uitleven.

Hier hoor je weer eens waar een nieuwe Engelse band als The Libertines het van heeft. Niet alleen laten zij hun platen produceren door Clash-gitarist Mick Jones, ze leenden ook de kreten, de reggae-invloeden en het onbezorgde eclecticisme van hun idolen.

De cd klinkt ook na vijfentwintig jaar alsof hij gister werd gemaakt. Flair en veelzijdigheid slaan je in alle nummers om de oren. Of het nu een karaoke-versie van `Rudie Can't Fail' is op de Vanilla-cd, of gewoon het verpletterende intro van `London Calling' zelf.

London Calling – 25th Anniversary Edition:

(Columbia 517928)

*****