Schiphol taxiet naar de Polderbaan

Een vol glas koele champagne geldt als de traditionele begeleider van een beursgang op het Damrak. Maar mocht Schiphol ooit nog eens die introductie meemaken dan riskeert de bezoeker een halfvol glaasje lauwe appelcider.

Breng Schiphol naar de beurs, maar laat de overheid een meerderheid van de aandelen houden, zo luidt het deze week verstrekte advies van de Raad voor Verkeer en Waterstaat op verzoek van het kabinet. Het klinkt als een aanmoediging voor een beursgang met een kleine `mits'. Maar is dat ook zo?

Schiphol wil al jaren naar de beurs omdat de luchthaven dezelfde financieringsmogelijkheden wil hebben als andere beursgenoteerde concurrenten (Heathrow, Frankfurt). Wie een beursnotering heeft kan makkelijker aandelen uitgeven of daar aan gerelateerde effecten om de expansie te financieren, zo is de gedachtengang. Het jongste advies betekent al snel dat de overheid bij iedere aandelenemissie van Schiphol moet bijlappen om haar belang op peil te houden.

Staatssecretaris Schultz kan zich op hoofdlijnen vinden in het advies. Opmerkelijk, want het advies wringt met de belangrijkste argumenten waarom Schiphol volgens het kabinet naar de beurs zou moeten gaan.

Allereerst de reden voor de aandelenverkoop: het kabinet wil meer helderheid bij haar pettenprobleem: regelgever, toezichthouder, aandeelhouder. Maar bij een meerderheidsbelang blijft die problematiek intact. Daarnaast wilde het kabinet de aandelen verkopen omdat zij niet nodig zouden zijn om controle uit te oefenen – dat kan ook via wet- en regelgeving. Maar de reden voor het nu geadviseerde meerderheidsbelang ligt juist in de invloed die aandelen geven.

En dan het motief voor verkoop via de beurs in plaats van onderhandse verkoop. Het kabinet prefereert een beursgang omdat zij daar goede ervaringen mee heeft als opmaat tot volledige privatisering, zie DSM en Pinkroccade. Alleen gaat dat bij een meerderheidsbelang niet op.

En tenslotte wil de overheid van de aandelen af omdat zij naar eigen zeggen geen investeringsmaatschappij is en ,,minder is toegerust om te beoordelen of de beslissingen die genomen worden economisch juist zijn''. Meedoen met aandelenemissies, die bij het behouden van een meerderheidsbelang noodzakelijk zijn, staan daar haaks op.

Om kort te gaan, een beursgang met meerderheidsbelang wringt met de belangrijkste argumenten van het kabinet vóór Schiphols privatisering. En dan is het nog de vraag of beleggers interesse hebben in een beursganger die in overheidshanden blijft. Alle lichten zijn op groen, maar dan wel voor een halfbakken beursgang.