Razorlight:

Voor wie het horen wil zijn het gouden tijden in de Britse rock & roll. Het Londense Razorlight was de revelatie van het recente Lowlands-festival: een gepassioneerd, wild stel snotneuzen met het uiterlijk en de houding van `the next big thing' na The Libertines en Franz Ferdinand. Zanger/gitarist Johnny Borrell is zo'n Oasis-achtige belhamel die overal verkondigt dat Razorlight de beste uitvinding is sinds gesneden witbrood. Met zijn Zweedse stergitarist Björn Ågren en een recht vooruit spelende ritmesectie heeft hij op debuutalbum Up All Night het gelijk van de jeugdige overmoed aan zijn kant. Sterke songs als `Vice' en `Leave me alone' herinneren aan het donkere punkgevoel van The Only Ones, rafelig en schel opgenomen nadat de oubollige Simple Minds-producer Steve Lillywhite aan de kant was gezet. In zijn teksten heeft Borrell poëtische diepgang, bijvoorbeeld in het Dylaneske `In the city' over ,,girls with their mobiles, trying to get perception''. Muziek van nu van een groep voor de toekomst.

Up All Night:

(Vertigo/Universal)

****

    • Jan Vollaard