Madeleine Peyroux:

Ze heeft een stem die je niet kunt pakken, heel ijl, een beetje nasaal. In 1996 maakte ze Dreamland, waarvan er 200.000 werden verkocht. Het jaar daarop stond ze op het North Sea Jazz Festival en daarna werd het stil. Wat er aan de hand was, is niet duidelijk maar op Careless Love gaat Madeleine Peyroux gewoon door waar ze is gebleven. Met de blues, waar haar stem minder geschikt voor is, maar vooral met introverte, dromerige liedjes. Zoals Leonard Cohens `Dance me to the end of Love' en `I'll look around' waarin ze sterk op Billie Holiday lijkt. Allemaal covers, inclusief `J'ai deux Amours' waarmee ze herinnert aan de tijd dat ze nog straatmuzikant in Parijs was. Met een beetje geluk wordt Madeleine Peyroux door deze comeback met onder andere toetsenist Larry Goldings net zo beroemd als Norah Jones. Dat ook hier alle tempi laag tot lijzig zijn, doet vermoeden dat producer Larry Klein (onder andere van Joni Mitchell) daar misschien ook aan dacht.

Careless Love

(Rounder 060298235836)

****

    • Frans van Leeuwen