Bergkoning met epo

De bergkoning van de Tour de France heeft de fiets aan de kant gezet. De 34-jarige Richard Virenque won het recordaantal van zeven bolletjestruien, als beste klimmer van de Tourkaravaan. De Fransman behaalde zeven ritzeges in La Grande Boucle, allemaal in bergetappes.

Virenque was geen geboren klimgeit met een soepele pedaaltred, zoals de Belg Lucien van Impe en de Spanjaard Fédérico Bahamontes die ieder zes keer bergkoning in de Tour waren. Net als zij was hij een aanvalslustige renner. Hij had lak aan reputaties van geletruidragers en hield het koersverloop vaak levendig.

Virenque hielp het zieltogende cyclisme in zijn vaderland bijna in zijn eentje overeind. Samen met Laurent Jalabert hield hij de Franse wielerhoop levend, maar meer dan een tweede plaats in de Tour van 1997 zat er niet voor de matige tijdrijder Virenque. Frankrijk wacht nog op een opvolger van Bernard Hinault, in 1985 de laatste Tourwinnaar uit eigen land.

Misschien wel meer dan als een begenadigde klimmer zal Virenque worden herinnerd als een dopingzondaar. Hij was de enige renner van Festina die na de Tour van 1998 bleef ontkennen dat hij met de ploeg verboden middelen had gebruikt, nadat bij de Belgische verzorger Willy Voet een halve apotheek met epo was gevonden. Pas voor de rechter gaf hij toe. Hij werd geschorst en moest een andere sponsor zoeken.

Bij zijn terugkeer in het peloton, in het voorjaar van 1999, bleek hij in het shirt van Polti niets aan populariteit te hebben ingeboet. Het publiek vergaf hem zijn zonden, sterker nog: hij kreeg de rol van slachtoffer aangemeten. De wielerfans hadden schijnbaar heel goed door dat het peloton doordrenkt is van doping en hun held de pech had te worden betrapt.

Virenque won in zijn `tweede carrière' nog een paar etappes in de Tour en de klassieker Parijs-Tours. Hij neemt met opgeheven hoofd afscheid, zei hij gisteren op een persconferentie. Hij maakte verder melding van zijn nieuwe baan. Hij wordt pr-man bij Davitamon, een firma die gezondheidsvoedsel op de markt brengt. Richard Virenque kon er de ironie niet van inzien.