Het beeld

André Hazes wist het al toen hij een kleine jongen was: als hij dood ging, zou hij op het journaal komen. Maar daar bleef het gisteren niet bij.

Het Nederlandse volk heeft een zwak voor extreme persoonlijkheden op een autodestructieve rock'n'rollkoers. De dood van André Hazes is nog net niet van het kaliber van de moord op Pim Fortuyn, maar kreeg op televisie meer aandacht dan de sprong van Herman Brood of het overlijden van Boudewijn Büch. Alle nieuwsedities besteedden er verreweg de meeste aandacht aan, alle actualiteitenprogramma's openden ermee, en de actuele talkshows, inclusief RTL Boulevard en SBS Shownieuws, hadden het nergens anders meer over.

Op zo'n avond worden televisiemakers en hun bazen getest op flexibiliteit, improvisatievermogen en het treffen van de juiste toon. De meesten lieten zien wat ze waard zijn.

Twee Vandaag, Netwerk en Nova bezochten alle drie de Eddy Bar aan het Gerard Douplein. Netwerk (EO) haalde het meest uit de café-interviews, door de achterdocht van inwoners van de Pijp jegens Jordanezen als de familie Hazes bloot te leggen, en een discussie aan te gaan over de vraag of André nu echt hoog in de hemel is. Twee Vandaag had het meest pregnante beeld, van een half leeggedronken glas verschaald bier, en Nova het mooiste archiefmateriaal, van het Amnesty-gala in 1983 waar Hazes en Brood Tutti Frutti ten gehore brachten, en Wim de Bie biertjes voor André inzamelde.

Het lukte de publieke omroep ook om plek te maken voor herhalingen: het Ahoy'-concert bij de TROS, de aflevering van Villa Felderhof met Simone Kleinsma en André Hazes bij de NCRV en natuurlijk de documentaire van John Appel Zij gelooft in mij. Als ooit een film het beeld van een artiest bij het publiek gevormd heeft, dan is het deze. Alle uitzendingen plunderden Appels beeldmateriaal uitbundig, vooral de scène met het Prisma Rijmwoordenboek.

Zeer alert bundelden de vooravondrubrieken TV3 en B&W hun krachten voor wat ze zelf `een mooi uur' noemden, met ontroerende live gezongen Hazes-covers door Mieke Stemerdink, Henk Westbroek en Guus Meeuwis, maar verder ontbrak de emotie daar een beetje. Die was juist in ruime mate aanwezig bij Barend en Van Dorp, die Hazes als hun `gabber' beschouwden. Daar kwam het Amsterdamse blues-sentiment het best naar voren, met name door zo'n niet te stuiten spraakwaterval van een kroegbaas, waar Hazes als deejay was begonnen.

Het raakste Hazes-citaat produceerde Albert Verlinde in RTL Boulevard. Beide heren zaten ooit samen in een fitnessruimte, André met een pilsje voor op zijn apparaat. Zijn toelichting luidde: ,,Met sporten heb je het gevaar dat je uitdroogt!''

De mooiste toon trof het NOS Journaal van zes uur, met Annette van Trigt. Daarin werd niet alleen heel postmodern het citaat van Hazes over zijn dood in het journaal aangehaald, maar ook een prachtige samenvatting gegeven van waar Hazes voor staat: ,,De man die zingt wat hij is, en die is wat hij zingt.''

    • Hans Beerekamp