Vrolijke Gershwin-musical vol slapstick

Natuurlijk krijgen ze elkaar, waarna het dansende droompaar, in smetteloos wit, rondzwiert over een dansvloer als een wolkenlucht, met een showtrap die tot de hemel reikt. Zo ging het altijd in de feelgood-musicals die Broadway en Hollywood in de jaren dertig en veertig produceerden, en zo gaat het ook in Crazy for you – de recente bewerking van een Gershwin-musical uit 1930, die sinds gisteravond na Broadway en Londen ook in Nederland te zien is. In een Nederlandse vertaling, zodat het aanstekelijke I got rhythm, in plaats van ,,Who could ask for anything more?'', nu een nieuwe sleutelzin heeft: ,,Wat een kick, wat wil je nog meer?''

Crazy for you is een reismusical, die langs veertien grote theaters trekt en daar steeds een paar weken blijft staan. Alleen zo komen de weelderige decors van Eric van der Palen goed tot hun recht. In één handomdraai lijken ze te verrijzen: de in een oranjegele gloed badende theaterstraat in New York met de authentieke automobiel waaruit tien dansmeiden tevoorschijn worden getoverd, het schilderachtige woestijnstadje met de saloon en het theater annex postkantoor, het uit honderden wild west-films bekende interieur van die saloon en het toneeltje van het Gaiety Theater ter plaatse. Hier voltrekt zich het spel van de aanvankelijk onbeantwoorde liefde en de door een vermomming veroorzaakte misverstanden, dat weliswaar in 1992 werd herschreven, maar nog altijd veel trekken van 1930 vertoont: vrolijk en onbezorgd, maar in hedendaagse ogen ook een beetje onnozel en tamelijk omslachtig. Alles wat we al tijden van tevoren zien aankomen, gaat inderdaad gebeuren. Maar voor het zo ver is, gaan de voetjes in Crazy for you nog heel vaak van de vloer.

Bij het spetterende staccato-koper van het orkest, aangevoerd door René Op den Camp, excelleert een 35-koppig ensemble in zang en dans. Dick Cohen speelt de hoofdrol alsof hij nooit anders heeft gedaan, hoewel dit na twaalf jaar musical-ervaring pas zijn eerste hoofdrol is. Hij is geen Fred Astaire of Gene Kelly, maar doet met zijn jongensachtige uitstraling wel aan Donald O'Connor denken. Joke de Kruijf, als zijn tegenspeelster, danst iets minder bedreven, maar is een kordaat soort Annie get your gun en laat met haar pure zangstem overbekende nummers als Embraceable you en But not for me opklinken alsof ze weer gloednieuw zijn geworden. En door de luisterrijke vertaling van Seth Gaaikema krijgen ze ook hun oorspronkelijke betekenis in de context van het verhaaltje terug. Zo'n vertaling is altijd even wennen, vooral bij songs waarvan de originele teksten onvergetelijk zijn geworden. Maar de muzikaliteit van regels als ,,Ergens op de wereld moet hij bestaan / eens klopt hij aan / waar ook vandaan / de man die echt van me houdt'' doet nauwelijks onder voor die van het authentieke Someone to watch over me.

De charme van Crazy for you, met speelse choreografieën van de gerenommeerde Susan Stroman, wordt hooguit wat getemperd door een paar scènes die ons anno 2004 tamelijk overbodig voorkomen, en die bovendien uiterst nadrukkelijk en kluchtig te berde worden gebracht, inclusief gebrul en gesnerp. Mij dunkt dat regisseur Eddy Habbema wat meer op de finesse had kunnen werken, en wat minder op de lach. Enkele kleinere grapjes in script en songteksten gaan verloren, terwijl de slapstick alle ruimte krijgt. Dat maakt deze versie af en toe net iets te plomp om werkelijk de hele avond te kunnen zwieren en zweven. Zoals in die slotscène.

Voorstelling: Crazy for you, van George en Ira Gershwin, door Joop van den Ende Theaterproducties. Regie: Eddy Habbema. Gezien: 19/9 in Luxor, Rotterdam. Tournee t/m 19/6. Inl. (0900) 3005000, www.musicals.nl