New York Times

De generatie van de Koude Oorlog groeide op en maakte zich zorgen om de bom, de Russen en de Derde Wereldoorlog. De huidige nucleaire nachtmerries zijn gevarieerder, maar niet minder beangstigend. De lijst van staten met nucleaire wapens groeit alarmerend en het nucleaire terrorisme is een beangstigende bedreiging. Rusland heeft enorme, slecht bewaakte voorraden met nucleaire splijtstof en er bestaat een [...] toenemende kans dat zijn desintegrerende alarmsystemen per ongeluk een lancering zullen veroorzaken. President George W. Bush zegt vaak dat hij de nucleaire wapenprogramma's van Noord-Korea en Iran wil tegenhouden, maar hij moet nog altijd een aantal uitvoerbare plannen hiervoor ontwikkelen. In februari heeft hij terecht opgeroepen tot striktere controle op de productie van splijtstof wat door verschillende landen wordt gebruikt om delen van een bom te produceren. [...]

De nucleaire programma's van Noord-Korea en Iran staan bovenaan de Amerikaanse agenda. Maar het is onoprecht om te ontkennen dat 95 procent van het nucleaire arsenaal in handen is van Rusland en de VS. [...]

In het Midden-Oosten, het subcontinent van India en het Koreaanse schiereiland, is de mogelijkheid dat een conventioneel conflict uitmondt in een nucleaire oorlog een reële optie.

De gestage spreiding van deze wapens verhoogt ook het risico dat nucleair materiaal via de achterdeur wordt verkocht, zoals de wereldwijde `wapenbazaar', die werd bestierd door Abdul Qadeer Khan van Pakistan, al heeft aangetoond. [...]

Noord-Korea en Iran hebben ongetwijfeld van de Irak-kwestie geleerd dat een nucleair arsenaal de beste beveiliging is tegen een preventieve aanval.[...] Op dit moment wil Bush dat de VN-Veiligheidsraad Iran sancties oplegt. Maar veel leden, waaronder een aantal grotere Europese bondgenoten, staan hier niet achter.

Ten aanzien van Noord-Korea heeft de Amerikaanse regering erop aangedrongen dat bij gesprekken met Noord-Korea ook Rusland, China, Japan en Zuid-Korea aanwezig zullen zijn. Dit heeft nog nergens toe geleid, mede omdat Washington tot de zomer heeft gewacht met het voorleggen van een eerste serieus voorstel. Terwijl deze gesprekken stil zijn komen te liggen, heeft Noord-Korea alle tijd om zijn plutonium te verwerken in een aantal nucleaire bommen. [...]

Er is nog maar weinig tijd om [Iran en Noord-Korea] ervan te weerhouden om het nuclaire pad te betreden. Noord-Korea heeft mogelijk al plannen voor het testen ontwikkeld. Iran zal binnenkort alle technologie en ruwe materialen in huis hebben om hiertoe over te gaan. Nog steeds moet de internationale gemeenschap iedere mogelijkheid onderzoeken om beide landen duidelijk te maken dat het niet in hun belang is om nucelaire wapens te ontwikkelen. In ruil voor het ontmantelen van hun nucleaire programma's, moeten Washington en andere regeringen zich bereid tonen om substantiële economische, diplomatieke en concessies op het gebied van de veiligheid te doen. Als dat geen resultaten oplevert, moet de internationale druk substantieel worden opgevoerd. Het is geen optie als deze impasse nog een aantal maanden voortduurt terwijl de productie van splijtstof doorgaat. [...]Iedereen met nucleaire ambities heeft nu geleerd de beginfase van een kernwapenprogram te verhullen als onderdeel van een programma voor civiele kernenergie een truc die Iran onlangs gebruikte. Helaas was het nonproliferatieverdrag uitdrukkelijk bedoeld om dergelijke programma's aan te moedigen. Het verdrag moet dus worden aangescherpt. [...]

Hoewel de VS en Rusland duizenden kernkoppen hebben ontmanteld sinds het einde van de Koude Oorlog, zijn er nog tienduizenden geactiveerd, of opgeslagen in wapenopslagplaatsen waar ze snel in elkaar kunnen worden gezet. Het wapenbeheersingsakkoord dat Bush en president Poetin in 2002 hebben gesloten, bepaalt dat de meeste kernkoppen in 2012 ontmanteld moeten zijn, meer eerdere ontmantelingen zijn niet vereist [...]. Amerika heeft zijn materiaal veilig opgeslagen, maar Rusland niet. Bovendien gaan de Russische lancerings- en waarschuwingssystemen snel achteruit. Ze zouden kwestbaar kunnen worden voor terroristen. [...] Washington helpt Rusland zijn opslagfaciliteiten te verbeteren, maar zo langzaam dat nog jarenlang honderden tonnen verrijkt uranium en plutonium zullen rondzwerven. Iedere ton verrijkt uranium kan worden gebruikt om meer dan honderd kernbommen te maken. Met een ton plutonium kan je nog meer doen.