Het beeld

Over de eerste uitzending van een nieuwe reeks programma's mag je eigenlijk nog niet oordelen. Toch klopte het hart zo vol verwachting dat er iets gezegd moet worden over de aftrap vrijdag van twee nieuwe sterduo's.

De transfer van de mannetjesmakers en kijkcijferkanonnen Paul Groot en Owen Schumacher van Kopspijkers (VARA) naar een eigen programma bij de AVRO veroorzaakte rumoer in Hilversum. Koefnoen zou `vrijkaartje' betekenen in het Jiddisch. De eerste associatie was dus met Jiskefet, Fries voor `vuilnisvat'.

Koefnoen is toch meer Kopspijkers, omdat het weer vooral draait om imitaties van bekende mensen uit de actualiteit, van zwemster Inge de Bruijn (Groot in travestie) tot president Bush. Centrale gast was naast premier Balkenende met voet in het gips (Schumacher) `Freek de Jonge' in een niet erg overtuigende creatie van Groot. Moraal: beide heren nemen zichzelf erg serieus, terwijl het publiek alleen maar om ze wil lachen. Het ruikt naar een wraakactie tegen De Jonge, die immers niets van typetjes-cabaret moet hebben.

De beste nummers waren een optreden van twee potige veiligheidsbeambten (`zijn er hier nog Tsjetsjenen in de zaal? spreekkoren misschien?') en vooral een zogenaamd met verborgen camera gefilmde, zwijgende reportage over Geert Wilders (Groot). Eerst koopt hij een duur pak, dan twee hondjes en een zwarte Jaguar, en oefent Fortuyns `at your service!'-gebaar. Ten slotte schrikt hij terug voor kaal scheren en strijkt de hand door zijn peroxidecoiffure.

Het zijn voor de hand liggende slachtoffers. De teksten zijn niet slecht, maar kunnen beter. Het grote publiek lijkt tevreden, gezien het kijkcijfer van 1,7 miljoen.

Zondag maakte Freek de Jonge in de derde en wederom voortreffelijke aflevering van De vergrijzing (VPRO) een grapje voor een veel kleiner publiek. Hij ruikt aan de kop van een amsterdammertje, en zegt met een vies gezicht en Engels accent: `Jake Goderie!' Slechts 191.000 kijkers van Mioch versus Goderie hadden twee dagen eerder kunnen constateren dat bij een interview in Venetië Jac. Goderie Tom Hanks dieper in de aars kroop dan René Mioch in zijn hele carrière ooit gedaan had.

RTL5 noemt beide presentatoren `de bekendste filmcritici van Nederland'. In werkelijkheid is Mioch noch Goderie ooit filmcriticus geweest, in tegenstelling tot hun voorbeelden, Roger Ebert en wijlen Gene Siskel uit Chicago. De formule van het aanstekelijke Siskel & Ebert at the Movies was dat twee welbespraakte filmbeoordelaars bekvechtten over de films van de week, en aan het eind van het debat een duim omhoog of omlaag staken. Mioch versus Goderie wekt plaatsvervangende schaamte, ook door het kijkcijfergewijze opleuken van de formule met flankerende interviewtjes. De discussie klinkt ingestudeerd, de heren maken fouten (Stille nacht is geen zogeheten telescoopfilm) en leveren nauwelijks argumenten. Mioch betoont zich nog het minst geborneerd. Het door het Filmfonds gesponsorde programma is in deze vorm een belediging voor filmliefhebbers, en zal evenmin nieuw publiek naar de bioscoop trekken.

    • Hans Beerekamp