Verslavend Herenleed

Compleet Herenleed, tv-series en theaterregistraties

Twee heren in lange loden jassen staan tegenover elkaar in een zandverstuiving – in vergeeld zwartwit van lang geleden. ,,U zegt wat ik denk, u weet mijn woorden'', zegt de ene man. ,,Ja ja,'' antwoordt de ander tevreden, ,,ik ken uw tekst''. Het is een kenmerkend Herenleed-dialoogje, en zo heette ook het programma waaruit dit filmpje afkomstig is. Maar dit zijn niet Cherry Duyns en Armando, dit zijn de intussen overleden gentleman-acteurs Eric van Ingen en Ton Lensink. Het ziet er vreemd uit: twee toneelspelers van formaat, die een stijlvol duo vormen, maar zichtbaar moeite met dit soort absurdisme hebben. Ze hebben geen houvast, en acteurs zoeken altijd houvast.

Des te mooier dat op de vijf schijven omvattende dvd Compleet Herenleed ook deze eerste aarzelende Herenleed-schreden zijn vastgelegd. Ze vormen immers het begin van een bijzonder verhaal. Cherry Duyns en Armando (toen nog onder het pseudoniem Frank Palmer) schreven hun drie eerste afleveringen in 1971 en 1972 voor de AVRO. De teksten werden, in de regie van Hank Onrust, vertolkt door acteurs. Daarna vond de AVRO-leiding dat het mooi genoeg was geweest – of beter: niet mooi genoeg om ermee door te gaan. Sterker nog: geen mens kon er een touw aan vastknopen. De scènes die destijds in de studio werden gemaakt, zijn sindsdien gewist. Alleen de filminlassen bleven bewaard – en die staan nu, om met Armando te spreken, ,,een beetje moederziel'' onder de extra`s.

Maar ook elders op de bonusschijf staat iets bijzonders. Na hun AVRO-afscheid werden Duyns en Armando geadopteerd door Berend Boudewijn, die toen een fameus KRO-presentator was. Om hun ster een plezier te doen, gaven de KRO-bazen hem toestemming een nieuwe Herenleed-aflevering te filmen. Na hevig aandringen van Boudewijn werden Man 1 en Man 2 nu door de schrijvers zelf gespeeld. Ook de KRO zag er echter geen serie in. In tegenstelling tot de VPRO, die er in 1975 mee begon. Door interne omroepperikelen is die ene KRO-aflevering nimmer uitgezonden. De primeur is dus voor deze dvd-box. Twee heren in het Kootwijker zand, waarvan de één een deur en een stoel heeft en de ander niet: ,,Ik wou dat ik ook woonde, maar ik woon niet.'' Johnny van Doorn huppelt er veelvuldig als koninklijk driftkikkertje doorheen, en twee echte acteurs als overblijfsel uit de oertijd: Truus Dekker als vrouw en de onvergetelijke Dick Swidde (Buurman Boordevol) als een Magere Hein, die zijn achternaam is vergeten.

De vier dvd's die het hoofdprogramma vormen, omvatten alle achttien VPRO-afleveringen en de registraties van de theaterprogramma's, inclusief het definitieve vaarwel uit het voorjaar van 1997. Niet om zonder tussenpozen te bekijken, al begint het al gauw verslavend te worden – die twee figuren met hun welbespraakte cirkelredeneringen in wat ze zelf ooit ,,een treurspel van hupsakee'' hebben genoemd.

Programma's:****

Extra's:****