Beslan

Een indrukwekkend, zeer informatief en mooi boos verhaal van Coen van Zwol over de gijzeling in Beslan. Wat pers- en andere breidel betreft kan ik een geringe aanvulling geven.

Op 1 september was ik in de Krim met een paar vrienden. De Russische gids vertelde uitgebreid over de eerste schooldag en wees ons op de tientallen in zwart-witte pakjes mooi aangeklede kinderen met grote strikken en lakschoentjes, bossen bloemen en chocola in de hand voor de eveneens fraai uitgedoste juffen en meesters. Wij keken er vertederd naar en maakten foto's, zowel in Jalta als Sebastopol. Dat was dus op de dag van de gijzeling. Vier dagen later vertrokken wij. In al die dagen wisten we totaal niets van het gebeurde, helemaal niets. Niemand, van etage-conciërge tot hotel-/horecapersoneel, zei iets en onze gids, die toch vertrouwelijk vertelde over haar gezin, de slechte gezondheidszorg, de lage salarissen en ander ongerief in Rusland, al helemaal niet.

Voor zover verifieerbaar waren wij de enige Nederlanders, sterker nog, de enige West-Europeanen, op een handjevol Duitsers na, in de Krim. Pas in de trein Frankfurt-Amsterdam lazen we de kranten met het verbijsterende nieuws. Het thuisfront – geografische onbenullen – had zich wel zorgen gemaakt.

    • Doris Grootenboer