opinie

    • Youp van ’t Hek

Pinnen

Stond gisteren achter Adje Scheepbouwer te pinnen, dus dat duurde wel even. Hij stond te goochelen met twee kaartspellen aan bankpasjes. Achter mij stond een ongeduldige Joep van den Nieuwenhuyzen. Hij moest ook poenen en had erg veel haast. Hij moest zijn vliegtuig halen. Hij stond te vloeken en te schelden. Hij woonde jaren op Curaçao en daar werd hij tenminste wel begrepen. Daar zeiken ze niet over een faillissementje en het wegsluizen van achttien miljoen. Hier is het allemaal heel burgerlijk en moralistisch.

,,Straks word ik nog gearresteerd”, sprak de bedrijvendokter.

,,Als ik iets voor je kan regelen, dan doe ik dat graag”, sprak een grijze krullenbol met een paard aan de teugel. Het was Eddy de K. met het polopaard van zijn zoon, die een paar meter verderop aan een roedel journalisten stond uit te leggen dat polo absoluut niet elitair is. In de schaduw van de polotypes stonden wat rimpelloze vastgoedteefjes, die wij bij ons thuis steevast Schoemachertjes noemen. En als ze mislukt zijn, dan heten ze Vanessaatjes. Ik zal dat nooit opschrijven omdat je van die Schoemacher onmiddellijk een kort geding aan je broek krijgt. Wij bezigen dit soort termen uitsluitend in de huiselijke kring. Zo noemen wij De K. en Harry Mens bij ons thuis altijd gewoon maffia. Ik zal dat woord in het openbaar nooit gebruiken.

Adje stond met zijn zestiende pasje de automaat leeg te sleuren. Een oude vervuilde zwerver stond hem op afstand verdrietig te bekijken. De man had gescheurde kleren, stonk naar de drank en droeg maar één schoen. Zijn linkervoet was bloot en vertoonde een wondje. Iemand legde uit dat de zwerver twee jaar geleden nog een heel gewone huisvader was met een redelijk goede baan bij KPN.

,,Op een dag werd hij ontslagen en toen is het faliekant misgegaan.” Adje pinde onverstoorbaar door. Hij hoorde niks.

,,Hij moet met dat wondje naar de dokter. Anders krijgt hij wondroos en dat kan knap lastig zijn”, zei Tineke Netelenbos die in de rij was aangesloten. Ze stond samen met Hanja Maij een beetje te giebelen. Hanja vond het helemaal niet erg dat Tineke haar vooral de schuld had gegeven van het mislukken van het ridicule spoorlijntje tussen de fruitbomen. Zij begreep ook wel dat dit bij het spel hoort. En dat gezeur over anderhalf miljard!

,,Guldens hè, geen euri!”, lachte Tineke.

,,Is er nog ergens een potje?”, fluisterde Joep in de richting van de dames.

,,Neelie bellen. Die beschikt nu over veel grotere Europese bedragen!”, opperden de dames in koor.

Onderhand las ik dat het isolatieproject van de woningen rond Schiphol geraamd was op 180 miljoen euro, later werd het bijgesteld tot 234 miljoen en de teller eindigde op 396 miljoen. Gelukkig wentelde de huidige staatssecretaris alle schuld af op haar voorgangers. Snelle leerling!

Intussen bemoeiden de dames Netelenbos en Maij zich met de voet van de zwerver. Hij moest in de soda. Had Jan Peter ook moeten doen. Soda ontsmet. Maar vind op het Binnenhof maar eens soda.

Misschien had hij zijn pootje een tijdje moeten baden in de waterstofperoxide van Geert Wilders? Die heeft altijd een flesje voor zijn rare poedelkapsel in een bureaula liggen.

Adje was inmiddels klaar. Er ging een zucht van opluchting door de rij. Ik was eindelijk aan de beurt. Maar helaas. De automaat was helemaal leeg. Ik vroeg of iemand een andere automaat in de buurt wist.

,,Ik weet er wel een, maar die is ook leeg”, sprak Adje triomfantelijk, ,,ik heb de afgelopen uren alle automaten geplunderd.”

,,Wat een smerige oplichter”, brieste Van den Nieuwenhuyzen, ,,inhalige hebberd!”

Adje zweeg in alle talen. Hij moest weg. Solliciteren. De dames Maij en Netelenbos vroegen of ik over de bijzondere ontmoeting een stukje zou schrijven en of zij er ook in voorkwamen. Of ik al een titel wist? Ik keek de dames vriendelijk aan en zei: ,,Pinnen!”

Verbaasd verdwenen ze in de massa. Ik dacht aan een kwetsend spreekkoor, iets met hoeren en Den Haag, maar liet het uiteindelijk bij een zacht mompelend: het leven is wél leuk.

    • Youp van ’t Hek