Het beeld (Gerectificeerd)

Mediatycoon John de Mol heeft meer geld dan hij in tien levens op zou kunnen maken. Dat vertelde hij althans vorige week aan Joop Daalmeijer, netmanager van Nederland 2, en die verklapte het gisteren weer in TV3 aan zijn voormalige collega bij Nederland 3, Matthijs van Nieuwkerk en de om onduidelijke redenen geïrriteerde mediajournalist Cornald Maas.

Het gesprek met Daalmeijer ging vooral over de aankondiging van De Mol om volgend jaar een `familiale zender' te beginnen, met veel sport. Als je twee miljard euro bezit, kun je namelijk makkelijk twintig miljoen of meer neerleggen voor de televisierechten op eredivisievoetbal of welke andere sportrechten ook. RTL-directeur Fons van Westerloo legde in Nova uit dat het een voordeel is als je niet direct aandeelhouders rendement hoeft te bieden. Bovendien vreesde hij vooral het doorzetterskarakter van De Mol, die niet gewend is te verliezen, zoals hij eerder deed bij het debacle van betaalzender Sport 7.

Daalmeijer moest het eerst nog maar eens zien gebeuren, want bij de publieke omroep hebben ze ook goede connecties. Maar oude bekenden van John onder de televisiesterren, zoals Jack van Gelder, Ivo Niehe en zijn zus Linda, lopen vast met hem mee.

En waarom zouden we dat erg moeten vinden? Terecht wees Daalmeijer erop dat als de dure sportrechten niet meer opgebracht zouden kunnen worden door de publieke omroep, er geld vrijkomt voor andere dingen.

Het door De Mol ontwikkelde format Big Brother heeft hem nog veel rijker gemaakt. Dat geldt ook voor zijn voormalige partner in Endemol, die mede dankzij de verkoop van dat bedrijf zijn musicalimperium snel kon uitbouwen.

Joop van den Ende deelt nu cadeautjes uit in de cultuursector. Gisteren zond Nederland 3 het twaalfde en laatste deel uit van Allemaal theater, een door de Van den Ende Foundation betaalde documentaireserie van twee miljoen over Nederlands theater na 1945, waar de AVRO niets voor hoefde te betalen. Negen van die twaalf delen waren goed tot uitstekend, en vormden een meeslepende spiegel van de rijkdom en variëteit van het Hollandse theaterleven, van Ko van Dijk tot Hans Teeuwen, en van Snip en Snap tot Dogtroep. Af en toe klonken in de vraagstellingen en commentaren van gastheer Jeroen Krabbé opvattingen door, die overeenstemmen met wat Van den Ende al jaren vindt: dat het publiek voor acteurs naar de schouwburg komt, en niet voor een regisseur; dat de vrije producties het publiek weer naar het theater hebben teruggelokt; dat het moeilijker is om mensen aan het lachen te maken dan ze te laten huilen; en dat het succes van de Nederlandstalige musical de apotheose is van al het voorafgaande.

Als filantroop mag je een aan het volk geschonken monument best in je favoriete kleur laten verven. Je kunt er zelfs je eigen beeltenis in laten metselen. Ook is er niets op tegen als oom Dagobert voor zijn eigen plezier de Champions League `koopt'. De publieke omroep moet daar vooral niet over zeuren, maar gewoon zelf mooie programma's maken die niet zo goed in de markt liggen.

Rectificatie

Allemaal theater

In de rubriek Het Beeld van 17 september (pagina 39) wordt de tv-serie Allemaal theater beschreven als `een door de Van den Ende Foundation betaalde documentaireserie van twee miljoen over Nederlands theater na 1945, waar de AVRO niets voor hoefde te betalen'. In werkelijkheid was het budget ruim 3 miljoen euro en droeg coproducent AVRO het standaard uurbedrag bij, in totaal 409.080 euro, ongeveer 13 procent van de kosten.

    • Hans Beerekamp