Fan van fjorden

Wist je dat veel pony's en paarden een beetje racistisch zijn? Er zijn bijvoorbeeld paarden die alleen van zwarte of donkerbruine soortgenoten houden, terwijl andere juist weer liever schimmels als vriendje hebben.

Mijn pony Belinda, die zelf een roodbruin vachtje heeft, is dol op blondjes. Hengsten, merries of ruinen, dat maakt haar niet uit. Als ze maar een gouden velletje hebben. Vroeger, toen Belinda en ik samen les hadden op de ponyclub, was ze verliefd op een haflinger met witte krullende manen. Steeds als de juf even niet oplette, sloop ze stiekem uit de hoefslag om snel naar de overkant te rennen. Dat ik aan de teugels trok voelde ze niet eens. Ze moest en zou gezellig naast haar blonde maatje wandelen.

Tegenwoordig is ze helemaal fan van fjorden. Dat zijn van die gezellige mollige pony's met een beige vacht en rechtopstaande punkharen die aan de buitenkant wit zijn en aan de binnenkant zwart - net alsof hun manen geverfd zijn door een hippe kapper. Gelukkig zijn deze pony's heel populair en komt er dus regelmatig eentje voorbijlopen. Dan houdt Belinda onmiddellijk op met gras eten en draaft ze uitsloverig naar het hek. Met haar bruine neus en zwarte staart in de lucht probeert ze de aandacht trekken. Vaak lukt dat, maar soms stapt zo'n pony door zonder op of om te kijken. Dan weet je: die fjord valt meer op schimmels.

Je snapt dat Belinda haar geluk niet op kon toen er een tijdje geleden een jonge fjordenpony aan de kudde in haar wei werd toegevoegd. Het veulen was pas een paar maanden oud en miste zijn moeder heel erg. Daar wist Belinda wel een oplossing voor. Ze nam hem meteen onder haar hoede.

Sinsdien zijn de twee altijd samen. Het lijkt wel of ze als een Siamese tweeling aan elkaar vastzitten. Als Belinda uit de sloot drinkt, doet de kleine fjord haar na. En als Belinda graast komt hij zo dicht mogelijk bij haar staan. Het liefst snoepen ze als een verliefd stelletje van dezelfde graspol. En als ze uitgegeten zijn, slaan ze hun halzen om elkaar heen. Heel voorzichtig knabbelen ze dan met die grote tanden aan elkaars rug. Dat is in de paardenwereld een teken van echte liefde.