Ik heb mijn dochter met succes alleen opgevoed

Franciscanen hebben vast van een heleboel dingen verstand, maar niet van hoe gezinnen in deze tijd functioneren. Het pleidooi van Leonardo Boff is geheel uit de tijd (Opinie & Debat, 11 september).

Hij denkt dat alleen de vader ,,een vertegenwoordiger kan zijn van de `andere wereld' buiten het gezin, de wereld van tucht, orde, gezag en grenzen (...).''

Ik heb mijn dochter alleen opgevoed, in welstand, met altijd een meer dan volledige baan plus studies. Zij zit niet in de gevangenis en heeft nog steeds geen zelfmoord gepleegd, integendeel, inmiddels is zij zelf een succesvolle werkende moeder. Ik heb haar niet `opgeleid' zoals ik studenten doe, wel heeft ze het publieksbladenbloed kennelijk meegekregen, waardoor ze zonder specifieke studie een jongerenblad runt .

Ze is conscientieus, plichtsgetrouw en houdt zich aan afspraken. Ze is geïnteresseerd om haar werk beter te organiseren, is inspirerend in het aansturen van freelancers, kortom, een geboren manager. Ze is niet bang voor een conflict – integendeel, daar is ze beter in dan ik. Ze belt mij vaker om tips over haar werk dan wanneer mijn kleindochter de bof of zo heeft, want ze weet dat ik daar niet zoveel geheugen voor heb. Haar echtgenoot, verpleegkundige, is daarvoor veel meer een vraagbaak. En mijn huidige echtgenoot, jong weduwnaar met een baby, heeft meer bewust `gemoederd' en gekoesterd dan ik, want dat was nodig. Hij heeft onze zoon de muzikale bagage gegeven en de inspiratie om zelfstandig musicus te worden.