`De politici kunnen zich nu niets meer herinneren'

Dagelijks verhoort de commissie-Duivesteijn betrokkenen over de Betuwelijn. Wat vinden mensen die door de aanleg van de spoorlijn hun huis kwijtraakten?

Pal tegenover de Betuwelijn, aan de Groessenseweg in Zevenaar, heeft Bob van Vliet (68) ,,er weer een paar nachten van wakker gelegen''. Niet van het parlementaire onderzoek. ,,Natuurlijk niet. Daar kijk ik niet naar. Dat is allemaal gelul in de ruimte.''

Nee, Bob van Vliet lag wakker van het bezoek van twee schade-experts, die de verzakkingen aan het ijzeren hek en de houten omheining van zijn huis hebben bekeken. ,,Ik zei: volgens mij komt het door dat gedender van die vrachtwagens die zand en grind aanvoerden. Maar zij dachten van niet. Ze zeiden: u kunt het voor de rechter laten komen, maar we geven u weinig kans, want wij hebben betere advocaten.''

Bob van Vliet en zijn vrouw Thea woonden vroeger aan de Zwarte Weg in Oud-Zevenaar. Dat huis is gesloopt. Alle negen huizen aan het doodlopende, landelijke weggetje zijn afgebroken. Net als de 89 andere huizen die in Zevenaar moesten wijken. Het huis aan de Zwarte Weg van Bob en Thea van Vliet was haar ouderlijk huis. Ze had het geërfd.

Het huis waarvan nu hek en omheining zijn verzakt, is het nieuwe huis van Bob van Vliet. De vervallen boerderij aan de Groessenseweg die hij kocht ,,om van de onzekerheid af te zijn'' en die hij vervolgens eigenhandig opknapte.

In die jaren keek Bob van Vliet juist véél televisie: op zolder liggen nog de videobanden van journaals uit de jaren negentig. ,,Dan hoorde je die politici zeggen: dat spoor moet er snel komen, anders gaat het ons land geld kosten.'' Van Vliet denkt dat het parlementaire onderzoek ,,gaat opleveren wat wij allang wisten: ze hadden het nooit moeten doen''. Van Vliet: ,,Het verschil is alleen: wij zeiden dat meteen en zij zeggen het achteraf.''

Ook Piet Elshof (57), wonend op De Roosdom 8, denkt er zo over. Aan De Roosdom in Oud-Zevenaar wonen 25 mensen die door de Betuwelijn hun huis verloren. Het kleine villawijkje werd speciaal voor hen gebouwd. Er wonen mensen die vroeger een huis hadden aan de Babberichseweg. Anderen woonden aan de Bemweg. Piet en Wil Elshof woonden aan de Zwarte Weg. Piet, Wil, Bob en Thea waren buren.

Piet Elshof kijkt ook al niet naar de verhoren. Hooguit leest hij er wel eens een stukje over in de krant. ,,Maar niet te veel. Meestal alleen de koppen.'' Waarom zou hij ook: ,,Het kwaad is geschied. De Betuwelijn is onomkeerbaar.''

Net als Bob van Vliet (,,Het is met die politici van: ze kunnen het zich niet meer herinneren of het is hun schuld niet'') is Piet Elshof ,,teleurgesteld in de politiek, nog steeds eigenlijk''. Neem gisteren. Toen had hij, ,,heel toevallig, over een heel ander onderwerp'', een gesprek met een paar gemeenteraadsleden. Piet Elshof: ,,En dan bekruipt je onvermijdelijk het gevoel: de politiek is één groot circus.''

Tien jaar geleden dacht Piet Elshof nog wél dat politici naar mensen luisteren. Net als veel Zevenaarders zaten Piet en Wil Elshof toen in een van de tientallen lokale actiegroepen. Later bundelden die zich in de VGB (Vereniging Gedupeerden door Betuwespoorlijn in Babberich en Oud-Zevenaar) en de MOL (Maij's Ondergrondse Lijn). Piet Elshof: ,,Wij dachten in die tijd: we houden die spoorlijn wel tegen.''

Zo groot als zijn teleurstelling in de politiek is, zo klein is zijn geloof dat er dankzij het onderzoek wat zal veranderen. Elshof: ,,In die commissie zitten mensen die er tien jaar geleden niet bij waren. En als straks opnieuw zulke besluiten worden genomen, zitten er wéér andere politici.'' Piet Elshof vindt dat zijn teleurstelling in de politiek ,,steeds opnieuw wordt bevestigd''. Elshof: ,,Neem nou die ambtenaren bij onderwijs, met al hun extraatjes. Het is toch elke keer hetzelfde?''

Ook Gerard Staring (60), Café-Zalencentrum Staring, Groessenseweg 5, kijkt anders tegen de politiek aan dan tien jaar geleden. Café-Zalencentrum Staring is aan één kant een zaal kwijtgeraakt, mocht er aan een andere kant één bijbouwen, maar is door de langdurige bouwwerkzaamheden vele jaren slecht bereikbaar geweest. Gerard Staring: ,,Het trekt nu wat aan. Maar het was heel slap. We hebben hier vier jaar in de overlast gezeten.'' Naar het zalencentrum loopt nu weer een geasfalteerde weg (,,dat is heel netjes geworden''), maar het stoplicht bij de spoorlijn is weer een nieuw probleem: ,,Dat stoplicht laat twee auto's tegelijk door. Dus u kunt zich voorstellen wat hier gebeurt na een bruiloft met tweehonderd gasten.''

Staring kijkt wél naar het parlementaire onderzoek op televisie. Maar veel wijzer is hij er niet van geworden: ,,Het zijn welles-nietes spelletjes. Links en rechts leggen ze wat schuld neer en verder houden ze mekaar de hand boven het hoofd''.

Volgens Staring ,,zouden ze al die aandacht beter kunnen besteden aan de dingen waar je nog wel wat aan kunt doen, zoals met die spreekkoren bij het voetbal, dat is toch een schandaal?''

Net als Bob van Vliet (,,Een flauwekul-onderzoek is het'') en Piet Elshof (,,Het leereffect is nihil, als je het mij vraagt'') vindt Gerard Staring het parlementaire onderzoek eigenlijk onnodig. Staring: ,,Er komt wel wat naar boven, maar veel is het niet. Wat je nu op televisie ziet, lijkt nog het meest op een soap. Je zou er zo een film van kunnen maken.''

    • Gretha Pama