Amerikanen in de rij voor `automatische' wapens

Opheffing van het Amerikaanse verbod op het verhandelen en maken van 19 `automatische' wapens is gunstig ontvangen in de Verenigde Staten. Het betreft automatische wapens die uitsluitend semi-automatisch kunnen worden ingezet.

Met name de pers in het Amerikaanse Midden-Westen meldt veel aanvragen van verzamelaars en plezierschutters. Dat bevestigt Pete Jaber in de El Paso Times. Hij is eigenaar van een wapenwinkel, A Smokin Gun, in de Texaanse stad. ,,De zaken trekken al aan'', concludeert ook verkoper Curtis Fuetsch van The Gun Trader in de Reno Gazette in de staat Nevada. Ook in de Texaanse Laredo Morning Times en de Santa Fe Times in de staat New Mexico reageren wapenhandelaren en gebruikers verheugd op het tien jaar oude embargo op deze wapens.

Het verbod op deze 19 semi-automatische wapens werd in 1994 ingesteld door de regering Clinton nadat met dit type wapens bloedbaden waren aangericht op scholen en in restaurants.

Dat er een grote klandizie is voor de opnieuw gelegaliseerde vuurwapens is makkelijk te verklaren. De gewone pistolen, revolvers, geweren en semi-automatische wapens zijn stukken minder capabel dan de automatische wapens, zoals de Amerikaanse M-16, de Russische AK-47 kalasjnikov, de Israëlische Uzi, of de Canadese Dimaco C7 waarmee ook Nederlandse militairen in Irak zijn uitgerust.

Vuurwapens van het laatste type heten `automatisch' omdat de schutter slechts een keer de trekker hoeft over te halen om een salvo kogels af te vuren – tot het magazijn leeg is. Het zijn dus een soort mitrailleurs. Een M-16 heeft een vuursnelheid van wel 800

kogels per minuut.

Bij de meeste automatische wapens zorgt de gasdruk van het ontbrande kruit in de patroon ervoor dat een nieuwe patroon wordt verschoten. Maar er zijn daarnaast ook andere technieken waarmee telkens een nieuwe patroon in de kamer wordt geschoven, de slagpin op het slaghoedje hamert en de lege huls uit de kamer wordt gekatapulteerd.

Bij semi-automatische wapens, zoals de Amerikaanse M-1 Garand uit de Tweede Wereldoorlog, verloopt het herladen eveneens automatisch, maar dat gebeurt slechts eenmaal. Voor het afvuren van de volgende kogel moet dan opnieuw de trekker worden overgehaald.

Sommige wapenproducenten hadden al geanticipeerd op een grote vraag. De fabrikant Armalite bijvoorbeeld, adverteerde al ruim voor het opheffen van het verbod met een Post-Ban Rifle Program. Dat programma biedt eigenaren van semi-automatische wapens de mogelijkheid om hun vuurwapens om te bouwen tot volautomatisch schietende vuurwapens.

    • Menno Steketee