Wesp

Dit was de zomer van de wesp.

Vakantiegangers in Nederland zullen de nationale wespenplaag nooit meer vergeten. Waar ze ook kwamen, de wesp was er ook, en zij wilde maar één ding: dat de mens opdonderde. Dat deed de mens uiteindelijk ook maar. Want met wespen is het kwaad kersen eten.

Op terrassen in Nederland zagen we in het hoogseizoen regelmatig het volgende beeld. Een wat ouder echtpaar nestelt zich, moegefietst, tevreden op een zonnig terras. Glaasje prik, wijntje, de menukaart. Er verschijnt een onbevangen wespje, maar ach, het zal wel een afgedwaald wespenschaapje zijn. Pa blijft rustig, ma reageert al een tikkeltje nerveus.

Het voorgerecht verschijnt op tafel. Het wespenschaapje krijgt gezelschap van een hele kudde die om de hoofden begint te dreinen. Ma, in snel groeiende paniek, gaat meppen, pa roept nog even: ,,Ze doen niks'' en ,,Daar maak je het alleen maar erger mee''. Maar het volgende moment is ook hij ziedend opgestaan om erop los te ranselen met alles wat in zijn bereik ligt.

De oorlog is een feit. Eerst voelt pa zich een Bush die in Irak het pleit denkt te hebben beslecht. Geen wesp meer te zien, hèhè, kunnen we op ons gemak een hapje eten. Maar dan komen de wespen terug, in golven. De zelfmoordterroristen gaan voorop, gevolgd door vrouwen en desnoods kinderen. Het echtpaar vlucht van het terras, met medeneming van de borden waarop zich nog net een wesp tussen de tournedos en de ananas heeft genesteld.

Wespen pesten graag. Kenners hebben me uitgelegd hoe dat komt. Pestende wespen zijn vaak de zogeheten werksters, onvruchtbare vrouwtjes, die een poosje voor de koningin, het nest en de eieren hebben verzorgd. Deze werksters, een soort ouwe vrijsters dus eigenlijk, beginnen zich te vervelen als ze niets meer te doen hebben en gaan dan rond onze hoofden de hangjongere spelen.

De wesp wint altijd.

Deze zomer zocht een Duitse vrachtwagenchauffeur ruzie met een wesp in zijn cabine. Hij belandde tegen de vangrail, zijn wagen kantelde en de lading kwam op het wegdek terecht. Die bestond, omdat God ook weleens de grapjas wil uithangen, uit jam. De politie is nog uren bezig geweest om de duizenden wespen die er onmiddellijk op afkwamen, in de boeien te slaan. (De meeste wespen ontsnapten later op het bureau via het wc-raampje dat de onnozele brigadier Schulz had laten openstaan, terwijl hij de papieren zat in te vullen.)

Voor het eerst zijn er nu ook wespen gesignaleerd bij de Inuit, eskimo's in Canada. De burgemeester van het dorpje Arctic Bay, ver boven de poolcirkel, heeft ze zelf ontdekt. In de eskimotaal bestond het woord wesp nog niet, maar ik raad de Inuitjes aan snel op zoek te gaan naar een adequaat woord. Ze zullen het nog vaak nodig hebben.

Gisteren zagen we tv-beelden van Ronald Koeman, die in Den Haag een dramatische persconferentie gaf over die vreselijke spreekkoren van de supporters. ,,Maar we zijn toch verrot in Nederland, of niet?'' verzuchtte Koeman. Toen begon hij nijdig om zich heen te slaan. Er zoemde een wesp hardnekkig rond zijn hoofd, alsof ze wilde zeggen: ,,Zie je wel, er is heus niet alleen aan mij een steekje los.''

    • Frits Abrahams