President: verschil Duitslanden blijft

Bondspresident Horst Köhler (CDU) heeft de onmin tussen Duitsers in oost en west aangewakkerd met de stelling dat het niet realistisch is om de welvaart in het oosten op het niveau van het westen te brengen.

Daarmee raakte het staatshoofd veertien jaar na de Duitse eenwording, en een week voor regionale verkiezingen in Brandenburg en Saksen, een gevoelige plek. Sinds de eenwording hebben politici van rechts en links de burgers uit de voormalige DDR een levensstandaard beloofd die gelijk is aan de welvaart in het westen.

In een vraaggesprek met weekblad Focus wijst Köhler er dit weekeinde op dat regionale verschillen alleen weggewerkt kunnen worden ten koste ,,van een ondraaglijke schuldenlast voor toekomstige generaties''. De econoom Köhler houdt zijn landgenoten in het oosten ook voor dat ze zelf medeverantwoordelijk zijn voor hun lot. Wie in zijn eigen regio geen werk kan vinden, moet zich afvragen of hij niet moet verhuizen naar een kansrijker gebied.

De minister-president van Brandenburg, Matthias Platzeck (SPD), zegt dat er altijd regionale verschillen zullen zijn, maar dat het niet acceptabel is als de werkloosheidscijfers in een land uiteenlopen van 5 procent tot 20 procent. Zijn collega uit Thüringen, Dieter Althaus (CDU), zegt: ,,Vergelijkbare welvaartsniveaus blijven het doel.'' Bijval kreeg Köhler van Jörg Schönbom, voorzitter van de CDU in Brandenburg, die vindt dat Köhler ,,principieel gelijk'' heeft omdat er in een land ter grootte van Duitsland altijd verschillen in levensstandaard zullen bestaan. Lothar Bisky, voorzitter van de socialistische PDS, zei daarentegen: ,,Horst Köhler mag de Oost-Duitsers vijftien jaar na de Wende niet in de kou laten staan.''

De voorgenomen verlaging van werkloosheidsuitkeringen heeft deze zomer in de nieuwe deelstaten tot demonstraties geleid en de wrevel tussen oost en west aangewakkerd. De Duitsers in het oosten voelen zich behandeld als tweederangsburgers en vinden dat de verlaging van uitkeringen door de hoge werkloosheid in het oosten extra hard aankomt. West-Duitsers zijn geïrriteerd omdat het oosten ondanks immense subsidies niet uit de problemen komt. Na jaren economische malaise is het voor de oude deelstaten ook steeds moeilijker om de subsidies voor de nieuwkomers op te brengen.