Lange lat

DJ Tiësto krijgt het druk. Hij kan de stadions in Nederland af om met spijkerharde house verkeerde spreekkoren van voetbalfans te overstemmen. Je zult maar om de hoek bij een profclub wonen en op een voetbalzondag de combinatie tussen de laatste house en de slogan `Sylvie is de hoer van Amsterdam' moeten aanhoren.

House gedijt al jaren uitstekend bij de zware jongens van de tribune. De muziekstijl is uitgevonden om het diepste oergevoel in je los te maken. De beat gaat linea recta naar de g-spot van de supporter. In combinatie met drank en een pilletje trilt de lage bas het plekje los. Als een dj zijn exacte aantal bpm's – beats per minute – op een menigte loslaat, schiet de massa als één beest naar voren. House in een stadion is olie op het vuur. Het is lawaai met lawaai bestrijden.

De oplossing van het probleem moet meer van vlees en bloed zijn. Ik zie stoere mannen opstaan. Eenlingen met moed. En dan nog het liefst éénlingen uit de volksstam zelf. Ik zal niet beweren dat Eric Gerets van PSV zijn boterhammen met mes en vork eet. Hij had iets grofs, als voetballer en trainer. Maar nooit vergeet ik hoe Gerets tijdens een Europa-Cupwedstrijd in Eindhoven naar de hoek van het veld snelde waar een hek opensprong, onder druk van boze supporters. Als een schaapsherder stond de trainer, met de armen wijd gestrekt, voor het gat waar de briesende menigte doorheen wilde. Op een paar onverlaten na hield hij de supporters van het veld.

Sinds een paar jaar zijn de sterren van het EK '88 op belangrijke trainersposten beland. Koeman bij Ajax, Gullit bij Feyenoord, Van Basten bij het Nederlands elftal en – op gepaste afstand – Rijkaard bij Barcelona. Zij hebben de kluiten nog aan de schoenen hangen en voetballen mee op het trainingsveld. Naast het binnenhalen van een belangrijke prijs en een goed salaris, mag van hen iets verwacht worden als tribunes op ontploffen staan. Van hen neemt de supporter tenminste nog iets aan.

Koeman waarschuwde na het duel van gisteren tegen ADO dat hij bij nieuwe beledigingen vanaf de tribune zijn elftal van het veld haalt. Dat klonk als moedig, maar wel moedig achteraf.

Misschien moet de KNVB een tv-spot maken. In een vol stadion zien we Nederland de EK-finale van '88 weer spelen tegen Rusland. Koeman, Gullit, Van Basten en Rijkaard staan weer op het veld. Er zit hier en daar een vetrol onder het shirt en het haar is geverfd.

Gullit tegen Koeman: `He dikke reet, speel die bal nou eens.'

Koeman tegen Gullit: `En jij moet wat meer lopen, luie kutneger.'

Hinkend houdt Van Basten de bal binnen. Rijkaard is boos: `He mankpoot, tempo!'

Van Basten spuugt Rijkaard vol in het gezicht. `En jouw vrouw heeft een snor!'

Dan staat er een fragiele man op vanuit de dug-out. Verdomd, het is Rinus Michels, in zijn laatste glansrol als trainer. Een bulderende stem: `Jongens, en nou koppen dicht!' Het is opeens muisstil in het stadion. Dan begint de tribune vol hooligans te zingen. Harder en harder: `Wuh wil-len voetbal zien, we willen voetbal zien!'

Van Basten krijgt een diepe pass en scoort wéér uit de onmogelijke hoek. De oudgeworden keeper Dassajev haalt de bal uit het net en spreekt in gebrekkig Nederlands nog een stichtend slotzinnetje.

Pas als dat niet helpt, kunnen we het opgeven. Dan nemen we genoegen met de gedachte iedere voetbalzondag het geluid uit de onderbuik van onze staat te kunnen horen. Dat is tenslotte ook iets waard. Onze keurige premier zal besluiten tot harde klappen met de lange lat. Bij die politiecharges is zeker een muzikale rol weggelegd voor DJ Tiësto.

Opdat we het gekerm niet horen.