Managementtraining in rood, geel en blauw

Sophie de Klerck (38) is fulltime voorlichter bij een internationaal bedrijf, moeder van Max (7) en Tom (3), woont samen met Mark (40) en vertelt over haar drukke leven.

Dacht ik het niet. Nee, het is nog erger. Vellen papier en kleurkrijt en de opdracht je persoonlijkheid uit te beelden. `Maak een tekening die een metafoor is voor jezelf.' Ik kan helemaal niet tekenen! Dan maar abstract. Met veel geel en blauw, dat moet staan voor vrijheid, opgewektheid, helemaal geen problemen. Medemanagementcursist die mij moet evalueren ziet dat anders. ,,Je verstopt jezelf, Sophie. Volgens mij ben jij een rood-mens. Laat meer van jezelf zien.''

Vervolgens urenlang school. ,,Effectief managen betekent de juiste dingen op de juiste manier door de juiste mensen laten doen.'' Okay, dat betekent dus dat ik er goed aan heb gedaan mijn vreselijke assistente te ontslaan. ,,Een effectief manager is resultaat gericht in termen van output.'' Nou, wat dat betreft zit ik goed. ,,Communicatie betekent je van tevoren realiseren welke woorden je gebruikt.'' So far voor spontaniteit.

,,Mensen reageren eigenlijk als kleine kinderen.'' Kijk, daar ben ik het nou helemaal mee eens. ,,Bijvoorbeeld zoals de baby van Sophie, die alleen op zijn rug ligt en huilt als hij honger heeft.'' Hoezo op zijn rug liggen en huilen, Tom kan al jaren praten en lopen! Wat weet zo'n kinderloos mens daarvan? Heb spijt dat ik me tijdens de introductie heb laten ontvallen dat ik kinderen heb. Ik had beter kunnen praten over de sporten die ik niet beoefen.

Besluit niet meer op te letten en maak vast een lijstje voor Toms verjaardag: uitnodigingen voor feestje, Verantwoorde Traktatie voor op school (mini Gouden Boekjes of klei met een vormpje of had ik dat vorig jaar al?), cadeau (hij wil een skateboard, is vier niet wat jong?)

,,Sophie, ik zie dat je je niet helemaal geeft. Wat houdt je tegen?'' ,,Oh, niets hoor. Ik denk na over mijn kernkwaliteiten.''

Tijdens een rookpauze snel even naar huis bellen. ,,Mam, wanneer kom je thuis? Overmorgen pas? Maar ik verlang zo naar je.'' ,,Ik ook naar jou, de mensen hier zijn helemaal gek. Jij vindt toch niet dat mama een rood-mens is?'' ,,Maar rood is toch je lievelingskleur?'' ,,Ja schat, dat is waar. Mag ik de au pair even?'' Geef haar gauw wat instructies. ,,Denk er aan, tanden van de jongens goed napoetsen, al denken ze dat zelf te kunnen. Niet vergeten Max om tien uur uit bed te nemen om te laten plassen en doe hem morgen die schoenen met klitteband aan, want hij moet gymmen. O ja, en haal alsjeblieft even mijn bruin gestreepte colbert van de stomerij.'' Vreemd, ze zucht op dezelfde manier als mijn Mark als ik zoiets vraag. Maar hier trek ik me niets van aan, zij wordt ervoor betaald.

Kom te laat terug in de groep en val midden in een onbegrijpelijk rollenspel. ,,Sophie, kun jij feedback geven?'' ,,Nou eh, volgens mij is er te weinig communicatie onderling naar elkaar toe.'' Waarom zit die man aan de overkant nu naar me te knipogen? Ik heb toch niet weer sjans. Gsm bliept, een sms. Mijn Fransman: `Chérie, where are you?'

,,Sophie, kan die gsm uit? ,,Sure, even replyen, dan gaat-ie uit.'' ,,Ik zou graag zien dat je hem onmiddellijk uitzet. Zo lang je blijft communiceren naar buiten onttrek je je aan het groepsproces.''

Goed voornemen voor de rest van mijn leven: nooit meer cursussen en doorgaan met sms'en.